dotropić - Wielki słownik języka polskiego PAN

łow. zakończyć tropienie, doganiając i osaczając zwierzę

CZŁOWIEK I PRZYRODA

Świat zwierząt

hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt

synonimy:

wytropić

Dziw bierze, że myśliwi nie umieją dotropić zwierza do końca.

źródło: Internet: dziennik.lowiecki.pl

Jeżeli chodzi o zwierzę grube, robimy to, co się nazywa zasadzką czy dotropieniem, i postaramy się go dostrzelać.

źródło: NKJP: Sprawozdanie z 102. posiedzenia Senatu RP w dniu 19 czerwca 1997 r.

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dotropiłem +(e)m dotropił	dotropiłam +(e)m dotropiła	dotropiłom +(e)m dotropiło	dotropiliśmy +(e)śmy dotropili	dotropiłyśmy +(e)śmy dotropiły
2 os.	dotropiłeś +(e)ś dotropił	dotropiłaś +(e)ś dotropiła	dotropiłoś +(e)ś dotropiło	dotropiliście +(e)ście dotropili	dotropiłyście +(e)ście dotropiły
3 os.	dotropił	dotropiła	dotropiło	dotropili	dotropiły

bezosobnik: dotropiono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		dotropmy
2 os.	dotrop	dotropcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dotropiłbym bym dotropił	dotropiłabym bym dotropiła	dotropiłobym bym dotropiło	dotropilibyśmy byśmy dotropili	dotropiłybyśmy byśmy dotropiły
2 os.	dotropiłbyś byś dotropił	dotropiłabyś byś dotropiła	dotropiłobyś byś dotropiło	dotropilibyście byście dotropili	dotropiłybyście byście dotropiły
3 os.	dotropiłby by dotropił	dotropiłaby by dotropiła	dotropiłoby by dotropiło	dotropiliby by dotropili	dotropiłyby by dotropiły

bezosobnik: dotropiono by

bezokolicznik: dotropić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: dotropiwszy

gerundium: dotropienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: dotropiony

+

dotropić

+

CO

Zob. tropić