obtropić - Wielki słownik języka polskiego PAN

łow. tropiąc, ustalić miejsce przebywania zwierzyny

CZŁOWIEK I PRZYRODA

Świat zwierząt

hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt

Na drugi dzień, gdy jedziemy obtropić - widzimy wiele tropów jeleni.

źródło: Internet: lowiecki.pl/dziennik/forum

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	obtropiłem +(e)m obtropił	obtropiłam +(e)m obtropiła	obtropiłom +(e)m obtropiło	obtropiliśmy +(e)śmy obtropili	obtropiłyśmy +(e)śmy obtropiły
2 os.	obtropiłeś +(e)ś obtropił	obtropiłaś +(e)ś obtropiła	obtropiłoś +(e)ś obtropiło	obtropiliście +(e)ście obtropili	obtropiłyście +(e)ście obtropiły
3 os.	obtropił	obtropiła	obtropiło	obtropili	obtropiły

bezosobnik: obtropiono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		obtropmy
2 os.	obtrop	obtropcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	obtropiłbym bym obtropił	obtropiłabym bym obtropiła	obtropiłobym bym obtropiło	obtropilibyśmy byśmy obtropili	obtropiłybyśmy byśmy obtropiły
2 os.	obtropiłbyś byś obtropił	obtropiłabyś byś obtropiła	obtropiłobyś byś obtropiło	obtropilibyście byście obtropili	obtropiłybyście byście obtropiły
3 os.	obtropiłby by obtropił	obtropiłaby by obtropiła	obtropiłoby by obtropiło	obtropiliby by obtropili	obtropiłyby by obtropiły

bezosobnik: obtropiono by

bezokolicznik: obtropić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: obtropiwszy

gerundium: obtropienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: obtropiony

+

obtropić

+

(CO)

Zob. tropić