-
2.
ekspresywnie o wietrze - zespole wydarzeń powodujących lub zwiastujących nadejście czegoś nowego -
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Pogoda
zjawiska atmosferyczne -
Czasem przychodzili w wolną od pracy niedzielę do małego getta, gdzie mieli rodziny, przyjaciół, znajomych. Jednak szedł od nich, mimo wszystko, jakiś wiaterek swobody.
źródło: NKJP: Stefan Ernest: O wojnie wielkich Niemiec z Żydami Warszawy : 1939-1943, 2003
Od pewnego czasu powiewa po Francji wiaterek „odrodzenia”, odrodzenia charakteru, moralności, religii, światopoglądu.
źródło: NKJP: Andrzej Bobkowski: Szkice piórkiem : (Francja 1940-1944), 1957
Z jednej strony czuję palący wstyd, bo rwą się do samorządowej władzy ciągle ci sami i na wyborczych plakatach wciąż te same „gęby”. [...] Z drugiej strony czuje się też sondażowy ponętny wiaterek mających nastąpić zmian.
źródło: Internet: warszawskagazeta.pl
Choć nie wszystkim oczywiście się ten polityczny happening spodobał, to na pewno wraz z pierwszym dniem wiosny powiało od Kamienicy ożywczym wiaterkiem. Wreszcie o Nowym Sączu mówiły i pisały ogólnopolskie stacje oraz serwisy!
źródło: NKJP: (mol): Nie tylko zadyma, Dziennik Polski, 2006-03-25
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. wiaterek
wiaterki
D. wiaterku
rzadziej wiaterka
wiaterków
C. wiaterkowi
wiaterkom
B. wiaterek
wiaterki
N. wiaterkiem
wiaterkami
Ms. wiaterku
wiaterkach
W. wiaterku
wiaterki
-
+ wiaterek + (CZEGO) -
Zob. wiatr