kawalerstwo

Staropanieństwo i kawalerstwo kwitnie, gdy ludzie późno się żenią. Jak dziś. Opóźnienie w obrączkach nie jest naszym wynalazkiem. Pod koniec XVII i XVIII w. w Europie Zachodniej ludzie pobierali się w takim mniej więcej wieku jak my - przed trzydziestką.

źródło: NKJP: Barbara Pietkiewicz: Stary bez pary, Polityka, 2001-08-25

Wyszli z kościoła jako mąż i żona. Ale Józef wiedział, że przejście od panieństwa i kawalerstwa do małżeństwa nie kończy się w kościele. Że jest wesele i podczas niego obie rodziny przeprowadzą młodych na drugą stronę.

źródło: NKJP: Wit Szostak: Oberki do końca świata, 2007

I choć ten, wzorem ojca, z kawalerstwem rozstał się późno, to uroków rodzinnego szczęścia nie zamieniłby dzisiaj na żadną z krowoderskich hulanek.

źródło: NKJP: Agnieszka Muszalska: Z Czepców, Gazeta Krakowska, 2003-01-06

Jednak dalej liczy się przede wszystkim niezapomniana zabawa, bo przecież trzeba efektownie rozstać się z kawalerstwem!

źródło: Internet: partybus.pl