-
2.
roln. narzędzie rolnicze służące do wyrównywania i kruszenia górnej warstwy gleby -
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Ziemia
rolnictwo -
Oto na polach zaczęto wcześnie porządną uprawę. Pojawiły się włóki, pługi Sacka, a wreszcie siewniki rzędowe [...].
źródło: NKJP: Mieczysław Jałowiecki: Na skraju imperium, 2000
Oboje czują wyrypę w nogach, więc z ulgą siadają na włóki. I tak [...] dojeżdżają pod sam dom.
źródło: NKJP: Stanisław Zieliński: W stronę Pysznej, 2008
Gdy aerację wykonamy przy użyciu narzędzi z zębami rurkowymi, wydobyte na powierzchnię wałeczki darni należy rozkruszyć przy użyciu grabi lub włóki [...].
źródło: NKJP: karo: Na kłopoty z trawnikiem, Trybuna Śląska, 2003-04-23
Wcześniej woziłem obrobione deski na Polanę Uazem i od potoku wszystko nosiliśmy na plecach albo ciągnęli na włókach.
źródło: NKJP: Marek Grocholski: Zdejm sandały, bo to miejsce jest święte, Tygodnik Podhalański, 1996, nr 14-15
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. włóka
włóki
D. włóki
włók
C. włóce
włókom
B. włókę
włóki
N. włóką
włókami
Ms. włóce
włókach
W. włóko
włóki
-
Od: psł. *vľ̥kti, *velkǫ ‘ciągnąć, wlec’, z wymianą samogłoski rdzennej *e > *o (zob. wlec) / *volčiti (< *volk-i-ti), zob. włóczyć