-
1.b
ktoś lub coś, co budzi w kimś strach -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
emocje i uczucia
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie -
- największy, prawdziwy postrach
- postrach !?bramkarzy, uczniów; rywali
- postrach miasta, okolicy, osiedla
-
[...] tylko tych złodziei brali pod klucz, którzy nie mieli się czym wykupić. Celował w tym ich szef Wiktor Grün, łaskawy protektor dla kryminalistów, a postrach dla rewolucjonistów [...].
źródło: NKJP: Stanisław Milewski: Szemrane towarzystwo niegdysiejszej Warszawy, 2009
Do największych postrachów należy egzamin z międzynarodowego prawa prywatnego, który zdaje się pod koniec studiów podczas sesji zimowej [...].
źródło: NKJP: (MASZ, PB): Egzamin z duszą na ramieniu, Dziennik Łódzki, 2007-01-25
W kraju nie było zespołu, który nie bałby się grać tu z Górnikiem. A Młynarski był największym postrachem. W jednym z meczów rzucił 90 punktów. Rekord do dziś niepobity.
źródło: NKJP: Paweł Gołębiowski: Górnik da ci kosza, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2007-02-16
Matematyka jest jednak postrachem !?tysięcy uczniów. Nasi czytelnicy - rodzice, uczniowie, nawet nauczyciele - często pytają, czy i dlaczego matura z matematyki musi być obowiązkowa?
źródło: NKJP: (HAL): Uwolnić uczniów od lęku, Express Ilustrowany, 2001-06-01
Chaim będzie nożownikiem i postrachem miasta.
źródło: NKJP: Hanna Krall: Prawnuk, Gazeta Wyborcza, 1998-01-09
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. postrach
postrachy
D. postrachu
postrachów
C. postrachowi
postrachom
B. postrach
postrachy
N. postrachem
postrachami
Ms. postrachu
postrachach
W. postrachu
postrachy
-
+ postrach + dla KOGO
+ postrach + CZEGO
+ postrach + !?KOGO -
Rzeczownik odczasownikowy od przedrostkowego postraszyć; zob. straszyć
-
Uznawane za niepoprawne: postrach kogoś.