urynkowić - Wielki słownik języka polskiego PAN

książk. poddać działaniu praw wolnego rynku

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Biznes

urynkowić gospodarkę, media, oświatę, rolnictwo; ceny, czynsze, kredyty, świadczenia, wynagrodzenia
całkowite, pełne, stopniowe urynkowienie; wprowadzić urynkowienie

	Miasto postanowiło urynkowić ceny wynajmu nieruchomości. źródło: NKJP: (sa): Skorzystali kupcy, Dziennik Polski, 2008-01-03
	Stomatologia jest dziedziną medycyny, którą już dawno w Polsce urynkowiono. Większość z nas korzysta z prywatnych gabinetów dentystycznych i płaci za to z własnej kieszeni. źródło: NKJP: X: Prawo do opieki zdrowotnej nie tylko dla ubezpieczonych, Polska Głos Wielkopolski, 2007-09-12
	Całkowite urynkowienie czynszów, tak żeby pokrywały one pełne koszty eksploatacji, wydaje się nieuniknione. źródło: NKJP: Marek Wielgo: Czynszowy ping-pong, Gazeta Wyborcza, 1993-09-16
	Rozwój polskiego handlu na skutek urynkowienia gospodarki sprawia, że w jego obrębie szybko rośnie konkurencja. źródło: NKJP: Beata Reformat: Rozwój sieci franchisingowych w handlu polskim, 2008
	Twórcy prawa zapewniają, że przewiduje ono odejście od polityki urzędowego ustalania cen. Ale nie oznacza to całkowitego urynkowienia cen energii, bo o cenach będzie decydowało nie ministerstwo, ale nowy urząd. źródło: NKJP: Prawo energetyczne uchwalone, Gazeta Wyborcza, 1997-01-11

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	urynkowiłem +(e)m urynkowił	urynkowiłam +(e)m urynkowiła	urynkowiłom +(e)m urynkowiło	urynkowiliśmy +(e)śmy urynkowili	urynkowiłyśmy +(e)śmy urynkowiły
2 os.	urynkowiłeś +(e)ś urynkowił	urynkowiłaś +(e)ś urynkowiła	urynkowiłoś +(e)ś urynkowiło	urynkowiliście +(e)ście urynkowili	urynkowiłyście +(e)ście urynkowiły
3 os.	urynkowił	urynkowiła	urynkowiło	urynkowili	urynkowiły

bezosobnik: urynkowiono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		urynkowijmy urynkówmy
2 os.	urynkowij urynków	urynkowijcie urynkówcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	urynkowiłbym bym urynkowił	urynkowiłabym bym urynkowiła	urynkowiłobym bym urynkowiło	urynkowilibyśmy byśmy urynkowili	urynkowiłybyśmy byśmy urynkowiły
2 os.	urynkowiłbyś byś urynkowił	urynkowiłabyś byś urynkowiła	urynkowiłobyś byś urynkowiło	urynkowilibyście byście urynkowili	urynkowiłybyście byście urynkowiły
3 os.	urynkowiłby by urynkowił	urynkowiłaby by urynkowiła	urynkowiłoby by urynkowiło	urynkowiliby by urynkowili	urynkowiłyby by urynkowiły

bezosobnik: urynkowiono by

bezokolicznik: urynkowić

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

urynkowiwszy

gerundium: urynkowienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: urynkowiony

odpowiednik aspektowy: urynkawiać

Inne uwagi

Zwykle ger

+

urynkowić

+

CO

Od: rynek (towarów i usług)