uciekać się - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

posługiwać się jakimiś środkami, uznawanymi za kontrowersyjne lub drastyczne, aby osiągnąć cel

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

uciekać się do podstępów, do szantażu, do wybiegów; do kłamstw, do oszustw; do metod, do stosowania czegoś, do środków jakichś; do przemocy
uciekać się czasami, często, najczęściej, niekiedy, rzadko
musieć uciekać się do czegoś
konieczność, potrzeba uciekania się do czegoś

	Wiele dworów europejskich prowadziło skomplikowane gry dyplomatyczne, uciekając się niekiedy do przekupstw, szantażu i innych machinacji, aby doprowadzić do wyboru na tron papieski kandydata popierającego ich interesy i niechętnego ich nieprzyjaciołom. źródło: NKJP: Zdzisław Morawski: Watykan bez tajemnic, 1997
	Kobiety nie mogące pogodzić się z upływem czasu uciekają się do operacji plastycznych. źródło: NKJP: Małgorzata Wiankowska: Kiedy skalpel poprawia naturę, Cosmopolitan, nr 6, 1999
	Tam gdzie powstaje kryzys, klasy panujące uciekają się do faszyzmu jako środka przeciwko rewolucji proletariatu. źródło: NKJP: Czesław Miłosz: Zniewolony umysł, 1951
	Badania nad rodziną prowadzone od lat 60. wykazywały, że blisko połowa małżeństw rozwiązywała konflikty domowe, używając słów obelżywych w stosunku do współmałżonka, a co czwarte uciekało się do rękoczynów. źródło: NKJP: Andrzej Chwalba (red.): Obyczaje w Polsce: od średniowiecza do czasów współczesnych: praca zbiorowa, 2004
	Sukcesy wyborcze, które odnosili socjaliści, zwłaszcza niemieccy i francuscy, wywołały w dużej części klasy robotniczej przekonanie, że cele partii można osiągnąć drogą akcji parlamentarnej bez uciekania się do rewolucji. źródło: NKJP: Janusz Pajewski: Historia powszechna 1871-1918, 1967

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	uciekałem się +(e)m się uciekał	uciekałam się +(e)m się uciekała	uciekałom się +(e)m się uciekało	uciekaliśmy się +(e)śmy się uciekali	uciekałyśmy się +(e)śmy się uciekały
2 os.	uciekałeś się +(e)ś się uciekał	uciekałaś się +(e)ś się uciekała	uciekałoś się +(e)ś się uciekało	uciekaliście się +(e)ście się uciekali	uciekałyście się +(e)ście się uciekały
3 os.	uciekał się	uciekała się	uciekało się	uciekali się	uciekały się

bezosobnik: uciekano się

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę się uciekał będę się uciekać	będę się uciekała będę się uciekać	będę się uciekało będę się uciekać	będziemy się uciekali będziemy się uciekać	będziemy się uciekały będziemy się uciekać
2 os.	będziesz się uciekał będziesz się uciekać	będziesz się uciekała będziesz się uciekać	będziesz się uciekało będziesz się uciekać	będziecie się uciekali będziecie się uciekać	będziecie się uciekały będziecie się uciekać
3 os.	będzie się uciekał będzie się uciekać	będzie się uciekała będzie się uciekać	będzie się uciekało będzie się uciekać	będą się uciekali będą się uciekać	będą się uciekały będą się uciekać

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		uciekajmy się
2 os.	uciekaj się	uciekajcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	uciekałbym się bym się uciekał	uciekałabym się bym się uciekała	uciekałobym się bym się uciekało	uciekalibyśmy się byśmy się uciekali	uciekałybyśmy się byśmy się uciekały
2 os.	uciekałbyś się byś się uciekał	uciekałabyś się byś się uciekała	uciekałobyś się byś się uciekało	uciekalibyście się byście się uciekali	uciekałybyście się byście się uciekały
3 os.	uciekałby się by się uciekał	uciekałaby się by się uciekała	uciekałoby się by się uciekało	uciekaliby się by się uciekali	uciekałyby się by się uciekały

bezosobnik: uciekano by się

bezokolicznik: uciekać się

imiesłów przysłówkowy współczesny: uciekając się

gerundium: uciekanie się

imiesłów przymiotnikowy czynny: uciekający się

odpowiednik aspektowy: uciec się

+

uciekać się

+

do CZEGO

Zob. uciec