trzebić - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

zmniejszać liczbę zwierząt na jakimś obszarze, zabijając część z nich

CZŁOWIEK I PRZYRODA

Świat zwierząt

hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt

hiperonimy:

tępić
zabijać

	[...] lis (rozprzestrzenił się dzięki „szczepieniom doustnym”, z samolotów, i wyjściu z mody futer, trzebi stada w kurnikach i młode zające, roznosi wściekliznę), źródło: NKJP: K.Jakubowski: Nie tak ostro, bobrze!, Tygodnik Ciechanowski, 2006-08-09
	Człowiek zaczyna grabić oceany, trzebi całe gatunki morskich zwierząt, wyrzuca do wody miliony ton trujących odpadów. źródło: NKJP: Adam Krzemiński: Ocean potrafi się mścić, Polityka, 2005-01-15
	[...] rząd tego kraju utrzymywał, że choroba trzebiąca ptactwo domowe to „ptasia cholera”. Epidemię wirusa H5N1 „ptasiej grypy” wykryto w połowie grudnia w Korei Południowej, źródło: NKJP: Adam Synowiec: Trzecia plaga mięsna, Trybuna Śląska, 2004-01-29
	Wilki trzebią owcze stada. źródło: NKJP: Wilki trzebią owcze stada, Dziennik Polski, 2000-07-17

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	trzebiłem +(e)m trzebił	trzebiłam +(e)m trzebiła	trzebiłom +(e)m trzebiło	trzebiliśmy +(e)śmy trzebili	trzebiłyśmy +(e)śmy trzebiły
2 os.	trzebiłeś +(e)ś trzebił	trzebiłaś +(e)ś trzebiła	trzebiłoś +(e)ś trzebiło	trzebiliście +(e)ście trzebili	trzebiłyście +(e)ście trzebiły
3 os.	trzebił	trzebiła	trzebiło	trzebili	trzebiły

bezosobnik: trzebiono

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę trzebił będę trzebić	będę trzebiła będę trzebić	będę trzebiło będę trzebić	będziemy trzebili będziemy trzebić	będziemy trzebiły będziemy trzebić
2 os.	będziesz trzebił będziesz trzebić	będziesz trzebiła będziesz trzebić	będziesz trzebiło będziesz trzebić	będziecie trzebili będziecie trzebić	będziecie trzebiły będziecie trzebić
3 os.	będzie trzebił będzie trzebić	będzie trzebiła będzie trzebić	będzie trzebiło będzie trzebić	będą trzebili będą trzebić	będą trzebiły będą trzebić

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		trzebmy
2 os.	trzeb	trzebcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	trzebiłbym bym trzebił	trzebiłabym bym trzebiła	trzebiłobym bym trzebiło	trzebilibyśmy byśmy trzebili	trzebiłybyśmy byśmy trzebiły
2 os.	trzebiłbyś byś trzebił	trzebiłabyś byś trzebiła	trzebiłobyś byś trzebiło	trzebilibyście byście trzebili	trzebiłybyście byście trzebiły
3 os.	trzebiłby by trzebił	trzebiłaby by trzebiła	trzebiłoby by trzebiło	trzebiliby by trzebili	trzebiłyby by trzebiły

bezosobnik: trzebiono by

bezokolicznik: trzebić

imiesłów przysłówkowy współczesny: trzebiąc

gerundium: trzebienie

imiesłów przymiotnikowy czynny: trzebiący

imiesłów przymiotnikowy bierny: trzebiony

odpowiedniki aspektowe: wytrzebić , przetrzebić

+

trzebić

+

CO

psł. *terbiti, *terb'ǫ 'czyścić, oczyszczać z czegoś zbędnego, usuwać coś niepotrzebnego, niepożądanego'