fasolowy

Wenecja i osady nadmorskiego regionu Veneto sławne są ze smażonych ryb i zupy fasolowej po wenecku.

źródło: NKJP: Stefan Tyszkiewicz: Polskie ślady na ulicach Rzymu (5). Świąteczne refleksje przy włoskim stole, Tygodnik Podhalański, 1997

Dawna legumina fasolowa zyskała miano tortu fasolowego, a po dodaniu do niej olejku migdałowego powstawał „tort migdałowy”.

źródło: NKJP: Andrzej Chwalba (red.): Obyczaje w Polsce: od średniowiecza do czasów współczesnych: praca zbiorowa, 2004

Serwowane na zakąskę grzanki z warzywami okazują się czterema małymi kawałkami oziębłych tostów posmarowanych dwoma rodzajami fasolowej pasty [...].

źródło: NKJP: Piotr Bikont: Jadłem w..., Gazeta Wyborcza, 1992-04-10

Zadzwoniła Kasia, bo zapomniała, jak się robi fasolową.

źródło: NKJP: Grażyna Plebanek: Pudełko ze szpilkami, 2002

Najczęściej serwowane zupy są podobne do polskich: fasolowa, kapuśniak, pomidorowa.

źródło: NKJP: (xx): ABC turysty, Trybuna Śląska, 2001-04-06