magnetyt
-
miner. czarny połyskujący minerał o właściwościach magnetycznych
-
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Ziemia
minerały i pierwiastki -
hiperonimy: minerał
-
Kowary, stare miasteczko górnicze o tradycjach sięgających XII w., swe powstanie zawdzięczają żyłom zasobnego w żelazo magnetytu (zwanego dawniej kamieniem żelaznym).
źródło: NKJP: (MGP): Tajemnice kowarskich sztolni, Gazeta Wrocławska, 2001-05-31
Starałem nie gapić się na Jagodę, choć przyciągała wzrok jak magnetyt opiłki żelaza.
źródło: NKJP: Ewa Białołęcka: Tkacz iluzji, 2004
Niektóre ziemskie skamieliny bakterii [...] składają się z magnetytów [...].
źródło: NKJP: Piotr Cieśliński: Spór o meteoryt marsjański, 1997-03-14
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. magnetyt
magnetyty
D. magnetytu
magnetytów
C. magnetytowi
magnetytom
B. magnetyt
magnetyty
N. magnetytem
magnetytami
Ms. magnetycie
magnetytach
W. magnetycie
magnetyty
-
internac.
ang. magnetite
fr. magnétite
niem. Magnetit
z p.-gr. mágnēs, -ētos
Forma grecka od nazwy miejscowej Magnēsiā w Azji Mniejszej