wytopić - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

uzyskać dzięki stopieniu czegoś

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

stan skupienia, trwałość materii

CZŁOWIEK I TECHNIKA

Przemysł

miejsca i czynności związane z przemysłem

	Jak wyjeżdżali z Rumunii, matka Steve’a kupiła gęsi i wytopiła trzydzieści słoików smalcu, najlepszego, z gęsich wątróbek. źródło: NKJP: Marian Marzyński: Sennik polsko-żydowski, 2005
	Sprawcy zdemontowali urządzenia (będące pod napięciem 1500 V!) i wytopili z nich około 90 kilogramów miedzi [...]. źródło: NKJP: Agnieszka Smogulecka: Złodzieje biorą wszystko, co się przyda, Polska Głos Wielkopolski, 2006-10-06
	Większość wydobytego w starożytności złota nadal znajduje się w obiegu. Dlatego kupując złote kolczyki, można zakładać, że materiał, z którego je wytopiono, został wydobyty z ziemi np. w Egipcie za czasów królowej Hatszepsut. źródło: NKJP: Dorota Kowalska, Andrzej Krajewski: Fortuna złotem się toczy, Dziennik Zachodni, 2008-10-17
	Wytopiony w 2000 roku dzwon na razie znajduje się w kaplicy św. Jakuba Apostoła. źródło: NKJP: (AR): Kierunek - port, Dziennik Bałtycki, 2005-07-09

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wytopiłem +(e)m wytopił	wytopiłam +(e)m wytopiła	wytopiłom +(e)m wytopiło	wytopiliśmy +(e)śmy wytopili	wytopiłyśmy +(e)śmy wytopiły
2 os.	wytopiłeś +(e)ś wytopił	wytopiłaś +(e)ś wytopiła	wytopiłoś +(e)ś wytopiło	wytopiliście +(e)ście wytopili	wytopiłyście +(e)ście wytopiły
3 os.	wytopił	wytopiła	wytopiło	wytopili	wytopiły

bezosobnik: wytopiono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wytopmy
2 os.	wytop	wytopcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wytopiłbym bym wytopił	wytopiłabym bym wytopiła	wytopiłobym bym wytopiło	wytopilibyśmy byśmy wytopili	wytopiłybyśmy byśmy wytopiły
2 os.	wytopiłbyś byś wytopił	wytopiłabyś byś wytopiła	wytopiłobyś byś wytopiło	wytopilibyście byście wytopili	wytopiłybyście byście wytopiły
3 os.	wytopiłby by wytopił	wytopiłaby by wytopiła	wytopiłoby by wytopiło	wytopiliby by wytopili	wytopiłyby by wytopiły

bezosobnik: wytopiono by

bezokolicznik: wytopić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wytopiwszy

gerundium: wytopienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: wytopiony

odpowiednik aspektowy: wytapiać

+

wytopić

+

CO + (z CZEGO)

Zob. topić (tłuszcz); z psł. *topiti, *top'ǫ 2. 'ogrzewać coś; roztapiać'