nakroić - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

krojąc, otrzymać wiele mniejszych kawałków oddzielonych od większej całości lub powstałych w wyniku podzielenia większej całości na mniejsze części

[nakro-ić] lub pot. [nakrojić]

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Jedzenie i jego przygotowanie

czynności związane z przyrządzaniem jedzenia

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Praca

rodzaje pracy

	Zostali usadzeni za stołem nakrytym ceratą, a babcia nakroiła dużo kromek świeżego chleba o solidnej grubości, po czym posmarowała je równiutko apetycznie pachnącym smalcem, pełnym skwarek i cebulki. źródło: NKJP: Małgorzata Musierowicz: Dziecko piątku, 1993
	Nakroiłem talerz cebuli, wymieszałem z rydzami i spróbowałem. Smakowały wspaniale. źródło: NKJP: Henryk Jan Mielcarek: FORDON '45, Akant, 2007-10
	Antoni wstał spokojnie, przyniósł talerz, nakroił pasztetowej i kaszanki, kilka kromek chleba. źródło: NKJP: Wit Szostak: Oberki do końca świata, 2007
	Przypaliła się zupa i koniec! Może nie tak bardzo, bo wszyscy chwalili, ale swoje katusze przeszedłem. Bo to człowiek namęczy się, narobi, nakroi, a potem taki drobiazg wszystko zepsuje... źródło: NKJP: Gabriela Pewińska: Pstrąg, Wieczór Wybrzeża, 2001-04-20

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	nakroiłem +(e)m nakroił	nakroiłam +(e)m nakroiła	nakroiłom +(e)m nakroiło	nakroiliśmy +(e)śmy nakroili	nakroiłyśmy +(e)śmy nakroiły
2 os.	nakroiłeś +(e)ś nakroił	nakroiłaś +(e)ś nakroiła	nakroiłoś +(e)ś nakroiło	nakroiliście +(e)ście nakroili	nakroiłyście +(e)ście nakroiły
3 os.	nakroił	nakroiła	nakroiło	nakroili	nakroiły

bezosobnik: nakrojono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		nakrójmy
2 os.	nakrój	nakrójcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	nakroiłbym bym nakroił	nakroiłabym bym nakroiła	nakroiłobym bym nakroiło	nakroilibyśmy byśmy nakroili	nakroiłybyśmy byśmy nakroiły
2 os.	nakroiłbyś byś nakroił	nakroiłabyś byś nakroiła	nakroiłobyś byś nakroiło	nakroilibyście byście nakroili	nakroiłybyście byście nakroiły
3 os.	nakroiłby by nakroił	nakroiłaby by nakroiła	nakroiłoby by nakroiło	nakroiliby by nakroili	nakroiłyby by nakroiły

bezosobnik: nakrojono by

bezokolicznik: nakroić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: nakroiwszy

gerundium: nakrojenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: nakrojony

+

nakroić

+

CZEGO | CO

Zob. kroić