-
1.e
książk. taki, który charakteryzuje się melancholią -
[melancholijny] lub [melãncholijny]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
emocje i uczucia -
- melancholijny moment; melancholijna chwila
-
Rewolucje są melancholijnymi momentami historii.
źródło: NKJP: Wojciech Giełżyński: Inne światy, inne drogi, Gazeta Wyborcza, 2006
[...] zawładnęli umysłem Rudolfa, który z roku na rok coraz bardziej odcinał się od świata [...].Pomiędzy mrocznymi i melancholijnymi chwilami jego istnienia, były momenty, gdy musiał podejmować setki decyzji, które wpływały na życie jego poddanych.
źródło: NKJP: Bogdan Kloch: Dobrodzieje Rybnika, cz. 2, Tygodnik Rybnicki, 2007-02-27
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. melancholijny
melancholijny
melancholijny
melancholijne
melancholijna
D. melancholijnego
melancholijnego
melancholijnego
melancholijnego
melancholijnej
C. melancholijnemu
melancholijnemu
melancholijnemu
melancholijnemu
melancholijnej
B. melancholijnego
melancholijnego
melancholijny
melancholijne
melancholijną
N. melancholijnym
melancholijnym
melancholijnym
melancholijnym
melancholijną
Ms. melancholijnym
melancholijnym
melancholijnym
melancholijnym
melancholijnej
W. melancholijny
melancholijny
melancholijny
melancholijne
melancholijna
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. melancholijni
melancholijni
melancholijne
melancholijne
D. melancholijnych
melancholijnych
melancholijnych
melancholijnych
C. melancholijnym
melancholijnym
melancholijnym
melancholijnym
B. melancholijnych
melancholijnych
melancholijnych
melancholijne
N. melancholijnymi
melancholijnymi
melancholijnymi
melancholijnymi
Ms. melancholijnych
melancholijnych
melancholijnych
melancholijnych
W. melancholijni
melancholijni
melancholijne
melancholijne
-
Rz + melancholijny +
szyk: tylko prepozycja -
Od: melancholia