ugrzecznić (dziecko) - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

spowodować, że ktoś zaczął się zachowywać grzecznie lub pokornie

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

ugrzecznić dziecko

Tak, musiałam się przyznać - ugrzeczniłam go, chciałam żeby był grzeczny, nie przeszkadzał na lekcji, nie dostawał uwag, głosiłam tezę, że nauczyciel ma prawie zawsze rację...

źródło: Internet: kepolska.pl/kinezjologia-edukacyjna-jako-metoda-usprawnienienia-uczenia

Twórcy nie zamierzają też ugrzecznić swojego bohatera, choć przecież przeciętny wiek graczy używających konsoli jest niższy niż użytkowników „pecetów”.

źródło: NKJP: Rafał Stanowski: Wiedźmin powróci za rok, Dziennik Polski, 2008-12-04

Protokoły NIK mogłyby być dla rządu miażdżące, dlatego próbuje się już teraz Najwyższą Izbę Kontroli ugrzecznić, poddać kontroli, konsekwencjom, osłabić i zniszczyć.

źródło: NKJP: 42. posiedzenie Senatu RP, 2009

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	ugrzecznię	ugrzecznimy
2 os.	ugrzecznisz	ugrzecznicie
3 os.	ugrzeczni	ugrzecznią

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ugrzeczniłem +(e)m ugrzecznił	ugrzeczniłam +(e)m ugrzeczniła	ugrzeczniłom +(e)m ugrzeczniło	ugrzeczniliśmy +(e)śmy ugrzecznili	ugrzeczniłyśmy +(e)śmy ugrzeczniły
2 os.	ugrzeczniłeś +(e)ś ugrzecznił	ugrzeczniłaś +(e)ś ugrzeczniła	ugrzeczniłoś +(e)ś ugrzeczniło	ugrzeczniliście +(e)ście ugrzecznili	ugrzeczniłyście +(e)ście ugrzeczniły
3 os.	ugrzecznił	ugrzeczniła	ugrzeczniło	ugrzecznili	ugrzeczniły

bezosobnik: ugrzeczniono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		ugrzecznijmy
2 os.	ugrzecznij	ugrzecznijcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ugrzeczniłbym bym ugrzecznił	ugrzeczniłabym bym ugrzeczniła	ugrzeczniłobym bym ugrzeczniło	ugrzecznilibyśmy byśmy ugrzecznili	ugrzeczniłybyśmy byśmy ugrzeczniły
2 os.	ugrzeczniłbyś byś ugrzecznił	ugrzeczniłabyś byś ugrzeczniła	ugrzeczniłobyś byś ugrzeczniło	ugrzecznilibyście byście ugrzecznili	ugrzeczniłybyście byście ugrzeczniły
3 os.	ugrzeczniłby by ugrzecznił	ugrzeczniłaby by ugrzeczniła	ugrzeczniłoby by ugrzeczniło	ugrzeczniliby by ugrzecznili	ugrzeczniłyby by ugrzeczniły

bezosobnik: ugrzeczniono by

bezokolicznik: ugrzecznić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: ugrzeczniwszy

gerundium: ugrzecznienie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	ugrzecznienie	ugrzecznienia
D.	ugrzecznienia	ugrzecznień
C.	ugrzecznieniu	ugrzecznieniom
B.	ugrzecznienie	ugrzecznienia
N.	ugrzecznieniem	ugrzecznieniami
Ms.	ugrzecznieniu	ugrzecznieniach
W.	ugrzecznienie	ugrzecznienia

imiesłów przymiotnikowy bierny: ugrzeczniony

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	ugrzeczniony	ugrzeczniony	ugrzeczniony	ugrzecznione	ugrzeczniona
D.	ugrzecznionego	ugrzecznionego	ugrzecznionego	ugrzecznionego	ugrzecznionej
C.	ugrzecznionemu	ugrzecznionemu	ugrzecznionemu	ugrzecznionemu	ugrzecznionej
B.	ugrzecznionego	ugrzecznionego	ugrzeczniony	ugrzecznione	ugrzecznioną
N.	ugrzecznionym	ugrzecznionym	ugrzecznionym	ugrzecznionym	ugrzecznioną
Ms.	ugrzecznionym	ugrzecznionym	ugrzecznionym	ugrzecznionym	ugrzecznionej

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	ugrzecznieni	ugrzecznieni	ugrzecznione	ugrzecznione
D.	ugrzecznionych	ugrzecznionych	ugrzecznionych	ugrzecznionych
C.	ugrzecznionym	ugrzecznionym	ugrzecznionym	ugrzecznionym
B.	ugrzecznionych	ugrzecznionych	ugrzecznionych	ugrzecznione
N.	ugrzecznionymi	ugrzecznionymi	ugrzecznionymi	ugrzecznionymi
Ms.	ugrzecznionych	ugrzecznionych	ugrzecznionych	ugrzecznionych

odpowiednik aspektowy: ugrzeczniać

Składnia

+

ugrzecznić

+

KOGO/CO

Pochodzenie

Zob. grzeczny