klerykalny

Kraków naraz stał się prawdziwą stolicą kultury polskiej i Mekką największych polskich artystów, dawne uprzedzenia zanikły i wszyscy czuli się jak u siebie w domu. Nawet ci klerykalni mieszczanie krakowscy okazali się nie tacy znowu odrażający, wręcz przeciwnie - dzielili się wszelkim dobrem z rozbitkami.

źródło: NKJP:Tadeusz Kwiatkowski: Panopticum, 1995

W Hiszpanii rządy stale się zmieniały. Raz górą byli klerykalni konserwatyści, innym razem antyklerykalni liberałowie. Zdarzyło się nawet, co prawda na krótko, że Hiszpania stała się republiką, jak choćby przez kilkanaście miesięcy - od 1873 do 1874 r., dodajmy - laicką i antyklerykalną.

źródło: NKJP: Andrzej Chwalba: Historia Powszechna. Wiek XIX, 2008

Czy nie jest mi duszno w klerykalnej Polsce? Odpowiem wymijająco. Tak samo duszno jest mi w Polsce antyklerykalnej. Ale gdybym chciał to wszystko wyjaśnić, musiałbym napisać sztukę polityczną, a napisałem przecież tylko sztukę o skazanym na niepowodzenie związku. Jej bohaterami nie są idee, tylko namiętności.

źródło: NKJP: Cezary Michalski: Siła odpychania, 2002

Można by znacznie dłużej cytować osobliwe zdarzenia, które przyniósł nam nasz tegoroczny Dzień Niepodległości, ale wystarczy chyba tego, aby zrozumieć, że ambicją narodowej i klerykalnej prawicy stało się zastąpienie go przez dzień nienawiści.

źródło: NKJP: Teodor Krzysztof Toeplitz: Mój wybór: rzeczy mniejsze, 1998