weprzeć się - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

książk. dotykając jakąś częścią ciała innego obiektu, mocno przycisnąć ją do niego

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego

czynności i stany fizjologiczne

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości przestrzeni

ułożenie względem siebie

	Prawie samymi rękami kopałem, trochę brzuchem sobie pomagałem, bo nogą com spróbował weprzeć się w łopatę, to mnie gdzieś aż w głębi ziemi rwało. źródło: NKJP: Wiesław Myśliwski: Kamień na kamieniu, 2008
	Jeszcze bardziej wściekły wstał, odsunął kopnięciem krzesło, podszedł do balustrady, wparł się z impetem w jej chropowate żelazo, spadł spojrzeniem w otchłań metropolii. źródło: NKJP: Jacek Dukaj: Czarne oceany, 2001
	Beata wparła się palcem w guzik dzwonka i nie zdejmowała go, dopóki ochrypły terkot nie zgasł samoistnie. źródło: NKJP: Grażyna Plebanek: Dziewczyny z Portofino, 2005
	Wparła się dłońmi w jego pierś [...]. źródło: NKJP: Igor Newerly: Pamiątka z Celulozy, 1952

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wparłem się +(e)m się wparł	wparłam się +(e)m się wparła	wparłom się +(e)m się wparło	wparliśmy się +(e)śmy się wparli	wparłyśmy się +(e)śmy się wparły
2 os.	wparłeś się +(e)ś się wparł	wparłaś się +(e)ś się wparła	wparłoś się +(e)ś się wparło	wparliście się +(e)ście się wparli	wparłyście się +(e)ście się wparły
3 os.	wparł się	wparła się	wparło się	wparli się	wparły się

bezosobnik: wparto się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		weprzyjmy się
2 os.	weprzyj się	weprzyjcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wparłbym się bym się wparł	wparłabym się bym się wparła	wparłobym się bym się wparło	wparlibyśmy się byśmy się wparli	wparłybyśmy się byśmy się wparły
2 os.	wparłbyś się byś się wparł	wparłabyś się byś się wparła	wparłobyś się byś się wparło	wparlibyście się byście się wparli	wparłybyście się byście się wparły
3 os.	wparłby się by się wparł	wparłaby się by się wparła	wparłoby się by się wparło	wparliby się by się wparli	wparłyby się by się wparły

bezosobnik: wparto by się

bezokolicznik: weprzeć się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wparłszy się

gerundium: wparcie się

odpowiednik aspektowy: wpierać się

+

weprzeć się

+

(CZYM) + w CO

Zob. przeć (przed siebie)