pachciarz
-
w dawnej Polsce osoba coś dzierżawiąca od kogoś
-
Używane najczęściej w odniesieniu do dzierżawców żydowskich.
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Finanse
własność
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
synonimy: arendarz
hiperonimy: dzierżawca
-
[...] mieszkający blisko pachciarz był właśnie dzierżawcą owego browaru.
źródło: NKJP: Barbara Buczek-Płachtow: Z ostatniej chwili, EKO-U Nas, 2005
Kaliciński wspomina żydowskiego kupca i pachciarza, noszącego polskie nazwisko Koza [...]. „Mojsze Koza” – pisze Kaliciński – wziął w pacht osadę fabryczną i żaden Żyd z Jeziorny w strefę jego interesów nie lazł.
źródło: Internet: muzeumkonstancina.pl
Dziedzice mieli gorzelnie, budowali karczmy, ale to Żyd najczęściej był arendarzem, czy inaczej pachciarzem, a więc dzierżawcą tej karczmy.
źródło: NKJP: Internet
Żydzi zaczęli się asymilować kulturalnie, nawet jeżeli zachowywali swoją religię. Już byli nie tylko pachciarzami, przewoźnikami i karczmarzami, ale nagle bezczelnie chcieli być lekarzami, pisarzami, bankierami, uczonymi.
źródło: NKJP: Komunizm, Kościół i czarownice, Gazeta Wyborcza, 1992-11-21
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. pachciarz
pachciarze
ndepr pachciarze
depr D. pachciarza
pachciarzy
C. pachciarzowi
pachciarzom
B. pachciarza
pachciarzy
N. pachciarzem
pachciarzami
Ms. pachciarzu
pachciarzach
W. pachciarzu
pachciarze
ndepr pachciarze
depr -
Od pacht 'dzierżawa' z niem. Pacht, które pochodzi z łac. pactum 'układ, umowa, porozumienie' (Bańk)