dance I

II

rzeczownik

  • muz.  gatunek muzyki tanecznej, tworzonej przeważnie przy użyciu instrumentów elektronicznych, charakteryzujący się rytmicznością i melodyjnością
  • [dans] lub [dens]

  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność artystyczna człowieka

    muzyka

  • hiperonimy:  muzyka
  • Wszystkim, którzy lubią dance, płytki te będą się podobać.

    źródło: NKJP: (MSZ): Party na kolorowo, Gazeta Krakowska, 2002-02-20

    Zyskuje popularność lansując muzykę z gatunku mniej ambitnej: małoletni dzidżeje zwerbowani z warszawskich dyskotek chętnie puszczają dance i disco.

    źródło: NKJP: Jakub Janiszewski: Czym się różni radio, Dzień dobry nr 13/07, 2001

    Now you're Gone - od tej piosenki wszystko się zaczęło, gdyby nie ona nie wypowiadałabym się w tym temacie, nie słuchałabym dance.

    źródło: NKJP: Internet

    Najbardziej uderzająco wzrosły notowania muzyki pop [...], natomiast zainteresowania rockiem są nieco mniejsze - niższe niż techno i niewiele wyższe niż rapem, disco polo i dance.

    źródło: NKJP: Dorota Szwarcman: Bardziej głuche ucho, Polityka nr 2640, 2008-02-09

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m2

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. dance
    dance
    dance’y
    D. dance
    dance’a
    dance
    dance’ów
    C. dance
    dance’owi
    dance
    dance’om
    B. dance
    dance’a
    dance
    dance’y
    N. dance
    dance’em
    dance
    dance’ami
    Ms. dance
    dansie
    dance
    dance’ach
    W. dance
    dansie
    dance
    dance’y

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • ang. 'taniec'

CHRONOLOGIZACJA:
2000, NSP
Data ostatniej modyfikacji: 29.10.2015