farfocel

W miejscu, gdzie powinien być przycisk dzwonka, ze ściany zwisają jakieś popalone farfocle.

źródło: NKJP: Marek Bukowski: Wysłannik szatana, 1999

W świetle reflektora tańcują paprochy i różne farfocle. Wchodzą za kołnierz, za mankiety bluzy, osiadają na brwiach, na rzęsach, na włosach, pakują się do nosa. Niech diabli pochłoną ten kurz.

źródło: NKJP: Edward Stachura: Cała jaskrawość, 2006

[...] czekał kałamarz, zazwyczaj pełen nie tylko atramentu, ale jakichś farfocli, włókien, śmieci, nawet much. Wszystkie te świństwa przywierały do stalówki, atrament pryskał na papier niebieskimi lub czarnymi kleksami [...].

źródło: NKJP: Andrzej Kozioł: Zapomniany Kraków, 2007

[...] popatrywała po ścianach, jakby obawiała się, że gdzieś wypatrzy farfocel kurzu czy pajęczynę, a gość wypatrzy z nią razem.

źródło: NKJP: Piotr Zaremba: Plama na suficie, 2004