-
przest.
konwencjonalna formuła wyrażenia gotowości zrobienia tego, o co prosiła inna osoba
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
zwroty grzecznościowe i zachowania akceptowane społecznie
-
- służę pani, panu, państwu
- służę uprzejmie; chętnie służę
-
|
Gdyby rzecznik interesu publicznego i trybunał lustracyjny były zainteresowane oryginałem i chciały go dołączyć do zasobów lustracyjnych, to chętnie służę.
źródło: NKJP: Rzeczpospolita agentów, Dziennik Polski, 1999-09-03
|
|
Kelner Ludwiś posadził go przy stoliku przykrytym białą serwetą, w sali za kotarą. - Pan redaktor uprzejmie Spocznie - powiedział. Przyjmując zamówienie powtarzał: - Służę uprzejmie, proszę uprzejmie! - Na koniec zapytał: - Jak smakował obiadek redaktorowi?
źródło: NKJP: Kazimierz Orłoś, Cudowna melina
|
|
Cholera mnie już bierze - wyznałem. - Czy nie ma pan przypadkiem prawdziwego papierosa? - Służę uprzejmie.
źródło: NKJP: Adam Wiśniewski-Snerg: Według łotra, 1978
|
-
część mowy: czasownik
Inne uwagi
Tylko 1 os lp
-
|
+ |
służę |
+ |
|
-
CHRONOLOGIZACJA:
2 połowa XIV w.,
SStp
Data ostatniej modyfikacji: 21.05.2015