służę

  • przest.  konwencjonalna formuła wyrażenia gotowości zrobienia tego, o co prosiła inna osoba
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Zasady współżycia społecznego

    zwroty grzecznościowe i zachowania akceptowane społecznie

    • służę pani, panu, państwu
    • służę uprzejmie; chętnie służę
  • Gdyby rzecznik interesu publicznego i trybunał lustracyjny były zainteresowane oryginałem i chciały go dołączyć do zasobów lustracyjnych, to chętnie służę.

    źródło: NKJP: Rzeczpospolita agentów, Dziennik Polski, 1999-09-03

    Kelner Ludwiś posadził go przy stoliku przykrytym białą serwetą, w sali za kotarą.
    - Pan redaktor uprzejmie Spocznie - powiedział. Przyjmując zamówienie powtarzał: - Służę uprzejmie, proszę uprzejmie! - Na koniec zapytał: - Jak smakował obiadek redaktorowi?

    źródło: NKJP: Kazimierz Orłoś, Cudowna melina

    Cholera mnie już bierze - wyznałem. - Czy nie ma pan przypadkiem prawdziwego papierosa?
    - Służę uprzejmie.

    źródło: NKJP: Adam Wiśniewski-Snerg: Według łotra, 1978

  • część mowy: czasownik

    Inne uwagi

    Tylko 1 os lp

  • bez ograniczeń + służę +
    (KOMU)
  • Zob. służyć

CHRONOLOGIZACJA:
2 połowa XIV w., SStp
Data ostatniej modyfikacji: 21.05.2015