-
1.
pot. osoba lub rzecz, której zadaniem jest zmiana stanu czegoś na lepszy -
Używane czasem ironicznie w stosunku do ludzi.
-
KATEGORIE FIZYCZNE
Cechy i właściwości materii
jakość i intensywność -
- poprawiacz humoru, nastroju; smaku; ortografii, tekstów
-
Poprawiacze cudzych tekstów wyznają zasadę: „im więcej przekręcę, tym bardziej jestem”, i zostawiają po sobie ślad odciśnięty nie łapką, lecz stopką redakcyjną.
źródło: NKJP: Manuela Gretkowska: Silikon, 2000
Gra jest świetna, jednak sprawdza się tylko w odpowiednio licznym gronie. Poza tym, nie wystarczy jedna rozgrywka, by od razu opanować zasadę działania tej łamiącej wszelkie schematy karcianki. Jako lekki przerywnik i poprawiacz humoru - rzecz zdecydowanie godna uwagi.
źródło: NKJP: Marcin Zawiślak: Dziennik Polski, 2008-07-31
Dopiero kiedy syn lub córka przestaje się dobrze uczyć i wymaga pomocy lekarskiej, okazuje się, że tyle „energii” dawała mu nie młodość, ale właśnie jeden z tych toksycznych poprawiaczy nastroju, który oszukuje, uzależnia i zabija.
źródło: NKJP: Marek Dziewiecki: Miłość przemienia: przezwyciężanie trudności w małżeństwie i rodzinie, 2007
Lwowskich piekarzy nie stać na zagraniczne konserwanty i poprawiacze smaku. Dlatego okrągłe bochenki ciemnego, żytniego chleba o niepowtarzalnym smaku zachowują świeżość przez kilka dni.
źródło: NKJP: Włdzimierz Kupisz: Kierunek: Ukraina, Dziennik Łódzki, 2003-06-14
Senat nie może być tylko poprawiaczem ustaw, najważniejszym jego zadaniem jest oczywiście stanowienie prawa.
źródło: NKJP: 37. posiedzenie Senatu RP, stenogram, wersja robocza, 2009
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. poprawiacz
poprawiacze
ndepr poprawiacze
depr D. poprawiacza
poprawiaczów
poprawiaczy
C. poprawiaczowi
poprawiaczom
B. poprawiacza
poprawiaczów
poprawiaczy
N. poprawiaczem
poprawiaczami
Ms. poprawiaczu
poprawiaczach
W. poprawiaczu
poprawiacze
ndepr poprawiacze
depr -
+ poprawiacz + CZEGO -