Zoltan Chivay trzepnął po łbie klnącą papugę, nakręcił na palec kłak brody, szarpnął ze złością.
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Chrzest ognia, 1996
Matematyk, który wrócił z Auschwitz, lubił bić uczniów drewnianym piórnikiem po palcach pytając tkliwie: „Boli? To znaczy, że żyjesz i zapamiętasz...”. Albo podnosił za kłak włosów na skroni, aż łzy z oczu ciekły, i mówił: „Ja was tylko hartuję, w życiu będzie gorzej...”.
źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Za kurtyną mroku. Zabawa w chowanego, 1995
Teraz śpi wprawdzie na więziennym barłogu obok Paraszki, ale przywiązała sobie do rogu poduszki strzęp lila wstążki, lila strzępem związuje więzienną koszulę pod brodą, a ponieważ ma łeb z powodu wszy golony na nulkę, owija głowę białą szmatą i wtyka kokieteryjnie kłak starych wyczesków po obu stronach twarzy i nad czołem.
źródło: NKJP: Sekretne miejsca, Dziennik Polski, 2003-07-05
Zaschnięta krew pozlepiała włosy w sztywne kłaki.
źródło: NKJP: Ewa Białołęcka: Naznaczeni błękitem. Kamień na szczycie. Kroniki Drugiego Kręgu. Księga, I cz 1, 2005
Siwe włosy na głowie były zmierzwione, w chudych kłakach sterczały na wszystkie strony.
