lamentacja

Nad ich zgonem Atenki intonowały lamentację wspominającą odejście Adonisa.

źródło: NKJP: Zygmunt Kubiak: Mitologia Greków i Rzymian, 2008

Całość dopełniło wykonanie wspaniałej lamentacji „Stabat Mater” Giovanniego Battisty Pergolesiego.

źródło: NKJP: (mz): Wielki Koncert Wielkopostny, Sztafeta nr 13/2007, 2007-03-29

Jakże często mieszkańcy świętej ziemi modlili się lamentacjami: Płacze, płacze wśród nocy, na policzkach jej łzy.

źródło: NKJP: Józef Augustyn: Medytacje Jerozolimskie. Świadectwo pielgrzyma, 2010

Treścią lamentacji drugiej, czwartej i piątej jest zburzenie Jerozolimy w 587+6 r. p .n.e. i nieszczęścia, jakie z tego powodu spadły na miasto, cały kraj i jego ludność.

źródło: NKJP: Witold Tyloch: Dzieje ksiąg Starego Testamentu: szkice z krytyki biblijnej, 1981

W główną rolę bolejącej Matki Jezusa wcieliła się Anita Pawlak-Zygma. Jej lamentacjom, na które złożyły się teksty staropolskie, w tym fragmenty „Lamentu świętokrzyskiego”, towarzyszył chór.

źródło: NKJP: Jolanta Dąbrowska: Misterium na Wielki Post, Gazeta Radomszczańska, 2009-11-03