wyjałowić (umysł) - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

pozbawić kogoś lub coś czegoś uznawanego za wartościowe

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

	Polityka wyjałowiła mnie z marzeń. źródło: NKJP: Chciałbym, żeby..., Gazeta Wyborcza, 1992-12-31
	Kontrreformacja pospołu z sarmatyzmem, z którym od końca XVI wieku zgodnie współdziałała, nie tylko utrwaliła zacofane stosunki społeczne i rozłożyła państwo, ale również wyjałowiła Polskę intelektualnie, zamykając umysły w ciasnym horyzoncie bezmyślnej wiary, szlacheckiej pychy i plemiennego samouwielbienia. źródło: NKJP: Krzysztof Pomian: Bracia sarmaci, Polityka, nr 2256, 2000-07-29
	Jej głos był cichy, wyjałowiony z emocji. źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Afrykanka, 2005
	A choć na krótszą metę sytuacja ta wydaje się przynosić profity (także finansowe), to w dalszej perspektywie prowadzi do wyjałowienia kultury (nie tylko politycznej) oraz ideowych rozłamów i polaryzacji w Kościele. źródło: NKJP: Katolicyzm polityczny, Trybuna, 2006

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wyjałowiłem +(e)m wyjałowił	wyjałowiłam +(e)m wyjałowiła	wyjałowiłom +(e)m wyjałowiło	wyjałowiliśmy +(e)śmy wyjałowili	wyjałowiłyśmy +(e)śmy wyjałowiły
2 os.	wyjałowiłeś +(e)ś wyjałowił	wyjałowiłaś +(e)ś wyjałowiła	wyjałowiłoś +(e)ś wyjałowiło	wyjałowiliście +(e)ście wyjałowili	wyjałowiłyście +(e)ście wyjałowiły
3 os.	wyjałowił	wyjałowiła	wyjałowiło	wyjałowili	wyjałowiły

bezosobnik: wyjałowiono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wyjałowijmy wyjałówmy
2 os.	wyjałowij wyjałów	wyjałowijcie wyjałówcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wyjałowiłbym bym wyjałowił	wyjałowiłabym bym wyjałowiła	wyjałowiłobym bym wyjałowiło	wyjałowilibyśmy byśmy wyjałowili	wyjałowiłybyśmy byśmy wyjałowiły
2 os.	wyjałowiłbyś byś wyjałowił	wyjałowiłabyś byś wyjałowiła	wyjałowiłobyś byś wyjałowiło	wyjałowilibyście byście wyjałowili	wyjałowiłybyście byście wyjałowiły
3 os.	wyjałowiłby by wyjałowił	wyjałowiłaby by wyjałowiła	wyjałowiłoby by wyjałowiło	wyjałowiliby by wyjałowili	wyjałowiłyby by wyjałowiły

bezosobnik: wyjałowiono by

bezokolicznik: wyjałowić

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

wyjałowiwszy

gerundium: wyjałowienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: wyjałowiony

odpowiedniki aspektowe: wyjaławiać , jałowić

Inne uwagi

Zwykle imb lub ger

+

wyjałowić

+

KOGO/CO + (z CZEGO)

Zob. jałowy; por. jałowić