krwawić - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

wydzielać krew

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego

czynności i stany fizjologiczne

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Choroby i ich leczenie

przyczyny, objawy i skutki chorób

CZŁOWIEK I PRZYRODA

Świat zwierząt

budowa i funkcjonowanie organizmów zwierzęcych

brzuch, noga, rana, ręka, wrzód krwawi; kobieta, pacjent, ranny, zwierzę, żołnierz krwawi; dziąsła, palce krwawią
krwawić po porodzie, po poronieniu
krwawić podczas ciąży
krwawić z dróg rodnych, z nosa, z przewodu pokarmowego, z rany, z ust
mocno, obficie, silnie krwawić
stracić przytomność i krwawić; krwawić i słabnąć
krwawiąca rana; krwawiący nos

	Jego oczy stawały się coraz bardziej mętne. Rana nadal krwawiła. źródło: KWSJP: Beata Ostrowicka: Kraina kolorów: księga intryg, 1999
	Ranny krwawi i słabnie. Traci przytomność. źródło: KWSJP: Michał Jagiełło: Wołanie w górach: wypadki i akcje ratunkowe w Tatrach, 1979
	Noga mi krwawiła i przy poruszeniu zaczynała piekielnie rwać. źródło: KWSJP: Janusz Krasiński: Haracz szarego dnia, 1973
	Widząc następną grupę idącą z wrzaskiem do ataku, podniósł się i wystrzelał całą resztę magazynka, potem schylił się, opadł na kolana krwawiąc z dziesięciu ran. źródło: KWSJP: Francesco Jovine: Ziemie Sacramento, 1976
	Towarzysze broni wynieśli go krwawiącego z pobojowiska i umierającego zanieśli do kościoła. źródło: NKJP: Stanisław Sławomir Nicieja: Twierdze kresowe Rzeczypospolitej, 2006

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	krwawiłem +(e)m krwawił	krwawiłam +(e)m krwawiła	krwawiłom +(e)m krwawiło	krwawiliśmy +(e)śmy krwawili	krwawiłyśmy +(e)śmy krwawiły
2 os.	krwawiłeś +(e)ś krwawił	krwawiłaś +(e)ś krwawiła	krwawiłoś +(e)ś krwawiło	krwawiliście +(e)ście krwawili	krwawiłyście +(e)ście krwawiły
3 os.	krwawił	krwawiła	krwawiło	krwawili	krwawiły

bezosobnik: krwawiono

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę krwawił będę krwawić	będę krwawiła będę krwawić	będę krwawiło będę krwawić	będziemy krwawili będziemy krwawić	będziemy krwawiły będziemy krwawić
2 os.	będziesz krwawił będziesz krwawić	będziesz krwawiła będziesz krwawić	będziesz krwawiło będziesz krwawić	będziecie krwawili będziecie krwawić	będziecie krwawiły będziecie krwawić
3 os.	będzie krwawił będzie krwawić	będzie krwawiła będzie krwawić	będzie krwawiło będzie krwawić	będą krwawili będą krwawić	będą krwawiły będą krwawić

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		krwawmy
2 os.	krwaw	krwawcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	krwawiłbym bym krwawił	krwawiłabym bym krwawiła	krwawiłobym bym krwawiło	krwawilibyśmy byśmy krwawili	krwawiłybyśmy byśmy krwawiły
2 os.	krwawiłbyś byś krwawił	krwawiłabyś byś krwawiła	krwawiłobyś byś krwawiło	krwawilibyście byście krwawili	krwawiłybyście byście krwawiły
3 os.	krwawiłby by krwawił	krwawiłaby by krwawiła	krwawiłoby by krwawiło	krwawiliby by krwawili	krwawiłyby by krwawiły

bezosobnik: krwawiono by

bezokolicznik: krwawić

imiesłów przysłówkowy współczesny: krwawiąc

gerundium: krwawienie

imiesłów przymiotnikowy czynny: krwawiący

Zob. krew