-
2.
rel. wysokie, rozszerzone u góry nakrycie głowy z welonem, noszone przez duchownych greckokatolickich i prawosławnych -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
sakramenty i obrzędy religijne -
Intronizacja ma charakter uroczystego wprowadzenia na urząd nowego zwierzchnika Kościoła i wręczenia mu panagi - niewielkiej okrągłej ikony Bogurodzicy, białego kłobuka i pastorału.
źródło: NKJP: Panaga, kłobuk i pastorał, Dziennik Polski, 1998-06-01
Na ikonach święty przedstawiany jest jako stary człowiek z siwą, kosmatą brodą. Odziany jest w biskupie szaty. Na głowie ma patriarszy, biały kłobuk, a na szyi panagiję. Prawą ręką błogosławi, w lewej zaś trzyma pastorał biskupi, a niekiedy również zwój z napisem „Boję się tylko Tego, Który mieszka w niebiosach”.
źródło: NKJP: Internet
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kłobuk
kłobuki
D. kłobuka
kłobuków
C. kłobukowi
kłobukom
B. kłobuk
kłobuki
N. kłobukiem
kłobukami
Ms. kłobuku
kłobukach
W. kłobuku
kłobuki
-
Etymologia niepewna. Stara, może już psł. pożyczka orientalna. Dokładne źródło nieznane. Prawdopodobnie jakieś *kalbuk, stary i dialektalny wariant tur.-tat. kalpak 'różnego rodzaju nakrycie
głowy' (Sław.). W znaczeniu 'demon' także niejasne.