kminkowy

Około dwudziestego kończyły się pieniądze i mama gotowała zupę kminkową, to jedyna potrawa, której Anna do tej pory nienawidzi, poza tym nauczona została, że się nie grymasi.

źródło: NKJP: Elżbieta Baniewicz: Anna Dymna - ona to ja, 1997

Tym razem mama zostawiła ciepłe mleko w dużym termosie. A do tego były bułeczki z serem kminkowym i po kawałku szarlotki.

źródło: NKJP: Maria Krüger: Witaj Karolciu, 1970

Godny polecenia jest ziołowy likier talliński i ciemny, kminkowy chleb.

źródło: NKJP: Agnieszka Szpila: Odwiedzamy Estonię, Trybuna Śląska, 2002-10-12

Powodem niechęci była zapewne różnica temperamentów, która występowała szczególnie po wypiciu paru kieliszków krupniku lub lodówki, jak na Litwie nazywano słodką wódkę kminkową.

źródło: NKJP: Mieczysław Jałowiecki: Na skraju imperiu, 2000