utrzeć

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

2. na papkę

  • 2.

    zmiażdżyć lub połączyć ze sobą, trąc o brzegi naczynia
  • CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Jedzenie i jego przygotowanie

    czynności związane z przyrządzaniem jedzenia

    • utrzeć cukier, drożdże, margarynę, masło, ser, serek, tłuszcz, żółtka; czosnek, gałkę muszkatołową, musztardę
    • utrzeć mikserem
    • utrzeć do białości
    • utrzeć na pulchny krem, na gładką, jednolitą, puszystą... masę, na miał, na miazgę, na papkę, na pianę, na proszek
    • utrzeć w makutrze, w misce, w moździerzu, w naczyniu
    • utrzeć z cukrem, z cynamonem, z jajkiem, z masłem, z orzechami, z wodą, z żółtkami, ze śmietaną; z czosnkiem, z octem, z oliwą, z sokiem z cytryny, z solą; z dodatkiem czegoś
    • utrzeć razem
    • trzeba utrzeć
    • utrzeć i nałożyć do czegoś, utrzeć i zmieszać z czymś; posiekać i utrzeć
  • Mistrzyniami kuchni łakociowej były zakonnice, które dały ludzkości małe ciastka anyżowe, makaroniki, bernardynki, kartuzki, zakrystianki, [...] oves molos, czyli lekko ścięte żółtka, utarte z cukrem i gotowane w odwarze ryżowym.

    źródło: NKJP: (waw): Westchnięcie mniszk, Nowiny Raciborskie, 2006-12-19

    Ususzony piernik miesza się z odrobiną miodu, orzechów i imbiru, śledzia zaś moczy się w wodzie, a potem przez trzy dni w oliwie z cynamonem. Piernik z przyprawami trzeba utrzeć na papkę i po kolei przekładać wymoczone już śledzie z piernikiem.

    źródło: NKJP: Klaudia Tajs: Wielkanoc naszych dziadków, Echo Dnia, 2006-04-14

  • część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. utrę
    utrzemy
    2 os. utrzesz
    utrzecie
    3 os. utrze
    utrą

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. utarłem
    +(e)m utarł
    utarłam
    +(e)m utarła
    utarłom
    +(e)m utarło
    utarliśmy
    +(e)śmy utarli
    utarłyśmy
    +(e)śmy utarły
    2 os. utarłeś
    +(e)ś utarł
    utarłaś
    +(e)ś utarła
    utarłoś
    +(e)ś utarło
    utarliście
    +(e)ście utarli
    utarłyście
    +(e)ście utarły
    3 os. utarł
    utarła
    utarło
    utarli
    utarły

    bezosobnik: utarto

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. utrzyjmy
    2 os. utrzyj
    utrzyjcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. utarłbym
    bym utarł
    utarłabym
    bym utarła
    utarłobym
    bym utarło
    utarlibyśmy
    byśmy utarli
    utarłybyśmy
    byśmy utarły
    2 os. utarłbyś
    byś utarł
    utarłabyś
    byś utarła
    utarłobyś
    byś utarło
    utarlibyście
    byście utarli
    utarłybyście
    byście utarły
    3 os. utarłby
    by utarł
    utarłaby
    by utarła
    utarłoby
    by utarło
    utarliby
    by utarli
    utarłyby
    by utarły

    bezosobnik: utarto by

    bezokolicznik: utrzeć

    imiesłów przysłówkowy uprzedni: utarłszy

    gerundium: utarcie

    imiesłów przymiotnikowy bierny: utarty

    odpowiednik aspektowy: ucierać

  • bez ograniczeń + utrzeć +
    CO + (z + CZYM) + (na + CO)
  • Zob. trzeć