-
3.
filoz. kierunek w filozofii, który zakreślając bardzo szeroko granice dla filozofii, przyjmował, że świat składa się nie tylko z realnych rzeczy, lecz także z doskonałych duchów i idei, postulował ujęcie prawdziwej natury i istoty bytu, całej wiedzy o świecie, postulował nie tylko poznanie świata, ale jego zreformowanie -
Ms. lp wymawiany: [maksymaliźmie] lub [maksymalizmie].
-
[maksymalism] lub [maksymalizm]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
filozofia -
- maksymalizm eschatologiczny, filozoficzny, poznawczy...
-
[...] maksymalizm poznawczy polega na ambicji poznania całej rzeczywistości, nie tylko tej dostępnej rozumowi lub zmysłom.
źródło: Internet: eioba.pl
Metafizyka początków XIX w. przybrała charakter spirytualistyczny i idealistyczny. [...] Główną ideą metafizyki tego okresu było przebicie się przez zjawiska i ujęcie prawdziwej natury bytu, samej jego istoty, co prowadziło w kierunku maksymalizmu filozoficznego [...].
źródło: NKJP: Internet
Nastąpiła, po okresie ostrożności i abstynencji, era maksymalizmu filozoficznego, który szedł w kierunku metafizycznym, idealistycznym, spekulacyjnym, mesjanistycznym i tworzenia systemów. Nowe systemy filozoficzne dążyły do całkowitej reformy, mającej doprowadzić nie tylko do ulepszenia egzystencji, lecz do uszczęśliwienia i zbawienia ludzkości.
źródło: NKJP: Krystyna Rembowska: Kultura w tradycji i we współczesnych nurtach badań geograficznych, 2002
Po II wojnie światowej miejsce dominującego minimalizmu zajął niewątpliwie maksymalizm. Filozofia nabrała zabarwienia światopoglądowego.
źródło: NKJP: Maria Szyszkowska: W poszukiwaniu sensu życia : po co nam filozofia, 1997
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. maksymalizm
maksymalizmy
D. maksymalizmu
maksymalizmów
C. maksymalizmowi
maksymalizmom
B. maksymalizm
maksymalizmy
N. maksymalizmem
maksymalizmami
Ms. maksymalizmie
maksymalizmach
W. maksymalizmie
maksymalizmy
-
ang. maximalism
fr. maximalisme
z łac. maximus 'największy'