country I

II

rzeczownik

  • odmiana muzyki rozrywkowej, powstała w Stanach Zjednoczonych z ballad kowbojskich i traperskich, odznaczająca się prostą melodią i wykorzystująca proste instrumenty: gitarę, banjo, harmonijkę ustną, skrzypce, pianino i perkusję
  • [kantry] lub [kantri]

  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność artystyczna człowieka

    muzyka

  • W Stanach Zjednoczonych country znów stało się najlepiej sprzedawanym gatunkiem muzycznym.

    źródło: NKJP: Grzegorz Brzozowicz I Chmiel: Billy Ray Cyrus, Gazeta Wyborcza, 1992-12-04

    Proszę pamiętać, że ani rock, ani jazz nie są w Ameryce tak popularne jak country właśnie. Jest wiele odmian tej muzyki.

    źródło: NKJP: Janusz Wróblewski: Mój brat i ja, Polityka nr 2278, 2000-12-30

    Frontman James Hetfield ujawnił też swoją fascynację country, umieszczając na płycie, wydaną także na singlu, balladę „Mama Said”.

    źródło: NKJP: Jacek Walewski: Bękarty wydawnicze, Esensja nr 08, 2009-10-12

    Dobre buty w przeliczeniu na złotówki są w cenie od ośmiuset do tysiąca złotych - powiedział Piotr M., jeden z miłośników country.

    źródło: NKJP: (mc): Dyliżansem przez uzdrowisko, Euroregio Glacensis nr 21 (127), 2000

    Country nieodzownie kojarzy się z dżinsami, wygodnymi kozaczkami, pojawiają się lekkie dodatki, jak wisiory na rzemyku charakterystyczne dla stylu country akcesoria.

    źródło: NKJP: Izabela Jabłonowska: Ubierz się w uśmiech Stylowo i modnie, 2010

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: n2

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. country
    country
    D. country
    country
    C. country
    country
    B. country
    country
    N. country
    country
    Ms. country
    country
    W. country
    country

  • ang. country (music)

CHRONOLOGIZACJA:
1904, NKJP
Data ostatniej modyfikacji: 29.10.2015