-
3.
muz. odmiana rocka, charakteryzująca się szybką, głośną i agresywną muzyką o prostej harmonii i tekstach, będących wyrazem buntu wobec tradycyjnego stylu życia; wykonywana głównie na elektrycznych gitarach i perkusji -
Zapisywane także: pank.
-
[pank] lub [pank]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
muzyka -
- amerykański, kalifornijski, londyński, nowojorski, polski; draft, hardcore, street; elektroniczny; współczesny; typowy; buntowniczy; ostry punk
- punk, disco; punk, flower-power; punk, metal; punk, neohippie; punk, new romantic; punk; rock; punk, techno; country, punk; glam rock, punk; heavy metal, punk; reggae, punk
- historia, legenda, tradycja; czasy; odmiana; elementy; styl; fan, wielbiciel; triumf; niezależność; frywolność punka; odpowiednik punku
- punk ożywił coś
- zawdzięczać coś punkowi
- grać punk; słuchać; lubić, kochać punka
- interesować się punkiem
- inspirowana punkiem
-
Punk odrzucał piętrowe aranżacje, stawiał na garażowe, chamskie niemal brzmienie gitar i perkusji.
źródło: NKJP: Grzegorz Brzozowicz, Filip Łobodziński: Sto płyt, które wstrząsnęły światem: kronika czasów popkultury, 2000
The Rolling Stones przeżyli już punk, disco, grunge i techno.
źródło: NKJP: Grzegorz Brzozowicz: Grzeszna satysfakcja, Ozon, nr 19, 2005
Do łask powróciło więc gitarowe granie o surowym brzmieniu, nawiązujące do tradycji rocka lat sześćdziesiątych i punka.
źródło: NKJP: Rafał Księżyk: Brudny rock, Ozon, nr 8, 2005
Wykonuje żywiołową i pełną energii muzykę, inspirowaną punkiem [...].
źródło: NKJP: (joma): Jaki będzie efekt Placebo w Stodole, Metropol, 2001-04-06
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m2, m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. punk
punki
D. punka
punków
C. punkowi
punkom
B. punka
punk
punki
N. punkiem
punkami
Ms. punku
punkach
W. punku
punki
Inne uwagi
Zwykle lp
Używana jest także forma D. lp punku -
ang. punk 'śmieć, rupieć, coś bezwartościowego'