knowacz
-
osoba, która mając złe zamiary w stosunku do kogoś, w tajemnicy obmyśla jakieś działanie mające mu przynieść szkodę
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie -
Tymczasem burmistrz [...] akceptuje tylko swoje rozwiązania. A mnie to boli. Ja nie przyszedłem tutaj politykować, być knowaczem i intrygantem – ciągnie wypowiedź radny Bogunia.
źródło: NKJP: Paweł Wodniak: Budżetowa nowomowa, Gazeta Krakowska, 2007-01-04
- Mając serdecznie dosyć knowaczy, złośliwców, zionących nienawiścią do sąsiadów chciałabym, by sąd dowalił im najwyższą z możliwych karę.
źródło: Internet: zblogowani.pl
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. knowacz
knowacze
ndepr knowacze
depr D. knowacza
knowaczów
knowaczy
C. knowaczowi
knowaczom
B. knowacza
knowaczów
knowaczy
N. knowaczem
knowaczami
Ms. knowaczu
knowaczach
W. knowaczu
knowacze
ndepr knowacze
depr -
Zob. knuć