przejaśnić się - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

stać się dla kogoś bardziej zrozumiałym

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

synonimy:

rozjaśnić się

	- Tym sposobem - oświadczył - nareszcie przejaśniło mi się w głowie. Z owym Reynevanem. Już wszystko wiem. Choć bękarcią modą, ale krew piastowska. źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002
	- Widzę, że ci się przejaśniło w głowie. To jest myśl: udawać, że się udaje. No nie? źródło: NKJP: Adam Bahdaj: Wakacje z duchami, 1962
	- Machnijcie sobie jeszcze po linijce - terkocze, wypisując śnieżnym proszkiem grube zawijasy na blacie stolika. - Może się wam przejaśni. źródło: NKJP: Piotr Siemion: Niskie Łąki, 2000
	Teraz nie ma już ani iluzji, ani dobrobytu. To oczywiście przykre, ale za to w głowach klasy średniej nieco się przejaśniło. Już wiadomo - nie należy jeździć po dobrobyt za granicę. źródło: NKJP: Julia Kalinina, „Moskowskij Komsomolec”: Wektor na lewo, Gazeta Wyborcza, 1999-01-04

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
3 os.	przejaśni się			przejaśnią się

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
3 os.	przejaśnił się	przejaśniła się	przejaśniło się	przejaśnili się	przejaśniły się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
3 os.			przejaśniłoby się by się przejaśniło

bezokolicznik: przejaśnić się

odpowiednik aspektowy: przejaśniać się

Ø

+

przejaśnić się

+

KOMU + (w CZYM)

Zob. jasny