wytrzebić - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

zniszczyć lub usunąć coś doszczętnie

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Praca

rodzaje pracy

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

hiperonimy:

zniszczyć

	Zarządzenia te nie zdołały zupełnie wytrzebić informacji, które Polaków najbardziej interesowały, gdyż wiele osób zdołało mimo wszystko ukryć odbiorniki, ponadto rozchodziła się prasa potajemnie publikowana w kraju. źródło: NKJP: Zbigniew Raszewski: Raptularz (1965-67), 1967
	Restauratorzy mają nadzieję, że odrodzi się przedwojenna tradycja jadania na mieście eleganckich kolacji w dobrym towarzystwie. Komunistyczna władza skutecznie ją wytrzebiła. źródło: NKJP: Piotr Stasiak: Familie ze smakiem, Polityka, 2005-03-26
	Jeżeli ktoś powątpiewa, czy rozbicie Związku Sowieckiego i wytrzebienie komunizmu w pięciu częściach świata nie jest zbyt wygórowanym programem w stosunku do emigracyjnych możliwości - zostaje natychmiast napiętnowany [...]. źródło: NKJP: Londyńczyk, Kronika angielska, Kultura, 11, 1956
	W listopadzie 1207 roku Innocenty III napisał list do Filipa II Augusta, wzywając do wytrzebienia herezji w jego langwedockim lennie i obiecując w zamian przywileje takie jak za udział w krucjacie lewantyńskiej. źródło: NKJP: Dariusz Piwowarczyk: Słynni rycerze Europy. Rycerze Chrystusa, 2007
	Z centrali zjeżdża cesarski wysłannik z misją wytrzebienia zabobonów i ukrócenia sprawy. źródło: NKJP: (js): Na miotle do Europy?, Polityka, 2000-12-02

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wytrzebiłem +(e)m wytrzebił	wytrzebiłam +(e)m wytrzebiła	wytrzebiłom +(e)m wytrzebiło	wytrzebiliśmy +(e)śmy wytrzebili	wytrzebiłyśmy +(e)śmy wytrzebiły
2 os.	wytrzebiłeś +(e)ś wytrzebił	wytrzebiłaś +(e)ś wytrzebiła	wytrzebiłoś +(e)ś wytrzebiło	wytrzebiliście +(e)ście wytrzebili	wytrzebiłyście +(e)ście wytrzebiły
3 os.	wytrzebił	wytrzebiła	wytrzebiło	wytrzebili	wytrzebiły

bezosobnik: wytrzebiono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wytrzebmy
2 os.	wytrzeb	wytrzebcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wytrzebiłbym bym wytrzebił	wytrzebiłabym bym wytrzebiła	wytrzebiłobym bym wytrzebiło	wytrzebilibyśmy byśmy wytrzebili	wytrzebiłybyśmy byśmy wytrzebiły
2 os.	wytrzebiłbyś byś wytrzebił	wytrzebiłabyś byś wytrzebiła	wytrzebiłobyś byś wytrzebiło	wytrzebilibyście byście wytrzebili	wytrzebiłybyście byście wytrzebiły
3 os.	wytrzebiłby by wytrzebił	wytrzebiłaby by wytrzebiła	wytrzebiłoby by wytrzebiło	wytrzebiliby by wytrzebili	wytrzebiłyby by wytrzebiły

bezosobnik: wytrzebiono by

bezokolicznik: wytrzebić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wytrzebiwszy

gerundium: wytrzebienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: wytrzebiony

odpowiednik aspektowy: trzebić

+

wytrzebić

+

CO

Zob. trzebić