nawarstwić (problemy) - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

nagromadzić w dużej liczbie w krótkim czasie, aby sprawić komuś kłopot

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

jakość i intensywność

synonimy:

napiętrzyć
popiętrzyć
spiętrzyć

	[...] zakaz handlu obwoźnego na tej ulicy, zamiast rozwiązać, tylko nawarstwił problemy. źródło: NKJP: MK: Miau, miau, Co Tydzień Jaworzno, 2004-01-15
	Natomiast wydarzenia przełomowe są kumulacją wydarzeń życiowych, ich nawarstwieniem charakterystycznym dla niektórych faz życia, np. przejście do dorosłości w sensie biologicznym i społecznym, z którym zbiegają się takie wydarzenia jak: ukończenie szkoły, podjęcie pracy, założenie rodziny. źródło: NKJP: Jolanta Grotowska-Leder: Fenomen wielkomiejskiej biedy: od pizodu do underclass, 2002
	Brak pewności tego, co będzie jutro, utrata poczucia bezpieczeństwa, stabilizacji, systemu wartości, nawarstwienie problemów, kolejne niepowodzenie - nie każdy ma siłę, by się z tym uporać. źródło: NKJP: (A. Dik): Dlaczego ludzie nie chcą żyć?, Nowiny Raciborskie nr 11, 2005-03-15
	Jesteśmy po kompleksowej kontroli Regionalnej Izby Obrachunkowej. Przeszliśmy ją pozytywnie, wszystkie usterki są usunięte. To dobry moment, żeby odejść. Następczyni nie zostawiam nawarstwionych problemów. źródło: NKJP: (CIR): Zmiana w księgowości, Gazeta Krakowska, 2005-06-18

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	nawarstwiłem +(e)m nawarstwił	nawarstwiłam +(e)m nawarstwiła	nawarstwiłom +(e)m nawarstwiło	nawarstwiliśmy +(e)śmy nawarstwili	nawarstwiłyśmy +(e)śmy nawarstwiły
2 os.	nawarstwiłeś +(e)ś nawarstwił	nawarstwiłaś +(e)ś nawarstwiła	nawarstwiłoś +(e)ś nawarstwiło	nawarstwiliście +(e)ście nawarstwili	nawarstwiłyście +(e)ście nawarstwiły
3 os.	nawarstwił	nawarstwiła	nawarstwiło	nawarstwili	nawarstwiły

bezosobnik: nawarstwiono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		nawarstwijmy nawarstwmy
2 os.	nawarstw nawarstwij	nawarstwcie nawarstwijcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	nawarstwiłbym bym nawarstwił	nawarstwiłabym bym nawarstwiła	nawarstwiłobym bym nawarstwiło	nawarstwilibyśmy byśmy nawarstwili	nawarstwiłybyśmy byśmy nawarstwiły
2 os.	nawarstwiłbyś byś nawarstwił	nawarstwiłabyś byś nawarstwiła	nawarstwiłobyś byś nawarstwiło	nawarstwilibyście byście nawarstwili	nawarstwiłybyście byście nawarstwiły
3 os.	nawarstwiłby by nawarstwił	nawarstwiłaby by nawarstwiła	nawarstwiłoby by nawarstwiło	nawarstwiliby by nawarstwili	nawarstwiłyby by nawarstwiły

bezosobnik: nawarstwiono by

bezokolicznik: nawarstwić

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

nawarstwiwszy

gerundium: nawarstwienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: nawarstwiony

odpowiednik aspektowy: nawarstwiać

+

nawarstwić

+

CO