domofon

  • urządzenie, które umożliwia komunikację głosową między osobą znajdującą się w mieszkaniu lub w domu a osobą będącą przy wejściu lub bramie
  • CZŁOWIEK I TECHNIKA

    Urządzenia i maszyny

    rodzaje urządzeń i maszyn


    CZŁOWIEK I TECHNIKA

    Budownictwo

    części budowli

  • hiperonimy:  telefon
  • W domofonie odezwał się znajomy zachrypnięty głos, po czym zadźwięczał zamek.

    źródło: NKJP: Mariusz Sieniewicz: Czwarte niebo, 1003

    Martwą ciszę przerwał sygnał domofonu, natarczywie powtarzany kilka razy, zanim zdołał wstać i dobrnąć do drzwi.

    źródło: NKJP: Włodzimierz Kowalewski: Bóg zapłacz!, 2000

    Brama była zamknięta, a na tablicy domofonu zamiast numerów mieszkań umieszczono nazwiska lokatorów.

    źródło: NKJP: Michał Bielecki: Dziewczyna z Banku Prowincjonalnego S. A., 1997

    Julek mieszka na Pradze, w niskim, wybudowanym przed wojną bloku. Przy drzwiach na klatkę jest domofon.

    źródło: NKJP: Marek Bukowski: Wysłannik szatana, 1999

    Wstała, wyszła do korytarza i nacisnęła przycisk domofonu, nawet nie zadając sobie trudu podniesienia słuchawki.

    źródło: NKJP: Kinga Dunin: Tabu, 1998

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. domofon
    domofony
    D. domofonu
    domofonów
    C. domofonowi
    domofonom
    B. domofon
    domofony
    N. domofonem
    domofonami
    Ms. domofonie
    domofonach
    W. domofonie
    domofony

  • Od: dom i -fon (z gr. phōnḗ 'dźwięk, głos').

CHRONOLOGIZACJA:
1958, NFJP
Data ostatniej modyfikacji: 09.04.2017