-
1.
muz. ludowy instrument muzyczny o kilku strunach, z krótką szyjką, wypukłym pudłem rezonansowym, rozpowszechniony na Ukrainie, w Rumunii i dawniej także w Polsce
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
muzyka -
hiperonimy: instrument
-
Muzycy zespołu to mieszkający w Polsce Ukraińcy. Śpiewają utwory ukraińskie i łemkowskie akompaniując na akordeonie, kobzie, domrze (akustyczna gitara basowa), sopiłce (rodzaj fletu) i „przeszkadzajkach”.
źródło: NKJP: Agnieszka Nowińska: Serock. Festiwal Folklorystyczny, Mazowieckie To i Owo, 2004-08-07
Artyści grają na lutni altowej i basowej, kobzie strunowej, dudach, fujarkach, bębnach, piszczałkach, harfie. Na dziedzińcu dębińskiego zamku dla licznej publiczności wykonali pieśni oraz hymny węgierskie i siedmiogrodzkie z XVII i XVIII wieku.
źródło: NKJP: (ans): Węgierski wieczór, Gazeta Krakowska, 2003-05-13
Chutir gra na oryginalnych ukraińskich instrumentach ludowych, takich jak: kobza, basola i sopiłki oraz instrumentach typowych dla muzyki folkowej: skrzypcach, bębnach i akordeonach.
źródło: NKJP: (hh): Basole, sopiłki i akordeony, Dziennik Powiatu Bytowskiego, 1999-07-30
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kobza
kobzy
D. kobzy
kobz
C. kobzie
kobzom
B. kobzę
kobzy
N. kobzą
kobzami
Ms. kobzie
kobzach
W. kobzo
kobzy
-
ukr. kóbza