narabować (ludzi) - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

wielokrotnie zabrać coś komuś bezprawnie i z użyciem przemocy

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Prawo i łamanie prawa

przestępstwa

hiperonimy:

naokradać

Starsi ludzie mówili całkiem co innego, ilu narabowali rolników [...].

źródło: Internet: region.info.pl

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	narabowałem +(e)m narabował	narabowałam +(e)m narabowała	narabowałom +(e)m narabowało	narabowaliśmy +(e)śmy narabowali	narabowałyśmy +(e)śmy narabowały
2 os.	narabowałeś +(e)ś narabował	narabowałaś +(e)ś narabowała	narabowałoś +(e)ś narabowało	narabowaliście +(e)ście narabowali	narabowałyście +(e)ście narabowały
3 os.	narabował	narabowała	narabowało	narabowali	narabowały

bezosobnik: narabowano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		narabujmy
2 os.	narabuj	narabujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	narabowałbym bym narabował	narabowałabym bym narabowała	narabowałobym bym narabowało	narabowalibyśmy byśmy narabowali	narabowałybyśmy byśmy narabowały
2 os.	narabowałbyś byś narabował	narabowałabyś byś narabowała	narabowałobyś byś narabowało	narabowalibyście byście narabowali	narabowałybyście byście narabowały
3 os.	narabowałby by narabował	narabowałaby by narabowała	narabowałoby by narabowało	narabowaliby by narabowali	narabowałyby by narabowały

bezosobnik: narabowano by

bezokolicznik: narabować

imiesłów przysłówkowy uprzedni: narabowawszy

gerundium: narabowanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: narabowany

+

narabować

+

KOGO

Od: rabować