doberman
-
duży i umięśniony pies o podłużnym, wąskim pysku oraz krótkich, sterczących uszach i gładkiej, krótkiej, podpalanej, brązowej lub czarnej sierści, wykorzystywany do opieki nad dobytkiem i jako pies obronny
-
[doberman] lub pot. [doberman]
-
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
zwierzęta domowe i hodowlane -
hiperonimy: pies
-
- doberman i wilczur, rottweiler i doberman
- pies doberman, rasa doberman
-
Doberman to rasa żywiołowa, każdego psa można jednak odpowiednio ułożyć.
źródło: NKJP: Ludzie chowają się za psimi zębami, Dziennik Polski, 2002-08-03
Pijany mężczyzna poszczuł wczoraj swoim dobermanem pasażera tramwaju.
źródło: NKJP: (JSU): Doberman bronią pijaka, Super Express, 1998
Dwa czarne dobermany skaczą na pordzewiałą siatkę, jakby chciały ją rozerwać na strzępy, a potem zrobić to samo z ludźmi po drugiej stronie płotu.
źródło: NKJP: Wojciech Jagielski: Zakaukazie, Gazeta Wyborcza, 1994-11-18
Spadło zainteresowanie owczarkami niemieckimi, na wystawowych ringach, w hodowlanych kojcach i na posesjach zaczęły królować rottweilery oraz zapomniane już nieco dobermany.
źródło: NKJP: Pies nie bies, Dziennik Polski, 1998-04-02
Policjant miejscowego posterunku pojechał po dozorcę, który opiekował się dobermanami. Minęły ponad 2 godziny, zanim dozorca zdołał poskromić rozszalałe psy i założyć im obroże.
źródło: NKJP: Wawrzyniec Rozenvberg: Osaczeni przez psy, Dziennik Bałtycki, 2000-05-30
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. doberman
dobermany
D. dobermana
dobermanów
C. dobermanowi
dobermanom
B. dobermana
dobermany
N. dobermanem
dobermanami
Ms. dobermanie
dobermanach
W. dobermanie
dobermany
-
niem. Dobermann