-
2.
pot. pejorat. kobieta nieśmiała, mająca trudności w nawiązaniu kontaktu z innymi ludźmi, zwłaszcza w towarzystwie i lubiąca samotność -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie -
Mówi Pani o sobie, że nie dogaduje się z większością ludzi, jest dzikuską i samotnicą. To dlatego uciekła Pani z Krakowa na wieś pod Wieliczkę?
źródło: NKJP: Marta Paluch: Na antypodach Mandaryny, Gazeta Krakowska, 2005-12-30
Ale część aktorów myśli, że jak ich nie ma w kolorowych pisemkach, to znaczy, że ich w ogóle nie ma. – Może to prawda. Mnie mówią, że nie powinnam być taką dzikuską. Może się kiedyś nauczę?
źródło: NKJP: Ryszarda Wojciechowska: Upadam, ale jeszcze wstaję, Gazeta Krakowska, 2006-07-22
A to i ja się przywitam, żeby nie było, ze dzikuska jestem.
źródło: NKJP: Internet
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. dzikuska
dzikuski
D. dzikuski
dzikusek
C. dzikusce
dzikuskom
B. dzikuskę
dzikuski
N. dzikuską
dzikuskami
Ms. dzikusce
dzikuskach
W. dzikusko
dzikuski
-
Zob. dziki