-
1.
osoba płci żeńskiej, która żyje z dala od ludzi lub nie kontaktuje się z nimi
-
Wyraz używany także w odniesieniu do zwierzęcia, które żyje z dala od stada, rośliny rosnącej pojedynczo itd., np. Mam 13-miesięczną kotkę, zawsze była samotniczką, nie chciała do nikogo przychodzić czy dawać się głaskać; [...] sosny, rywalizując o dostęp do światła, pną się w górę i doskonalą las jako całość. W przeciwieństwie do tego, sosna samotniczka - pozbawiona rywalek - karłowacieje.
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie -
Samotniczka z natury, wmówiła sobie że to, wokół czego kręci się reszta świata, dla niej nie istnieje.
źródło: Internet: books.google.pl
Izabela była typem samotniczki i domatorki.
źródło: NKJP: Kazimierz Kutz: Piąta strona świata, 2010
Była [...] samotniczką, nie miała koleżanek, a najbardziej zaprzyjaźniła się ze swoim psem Snoopym.
źródło: NKJP: Cate Blanchett australijska ślicznotka, Cosmopolitan, 12, 1999
Wszystkie trzy byłyśmy samotniczkami, tego zresztą od nas oczekiwali. Ale na swój sposób przyjaźniłyśmy się ze sobą.
źródło: Craig Russell: Pieśń Walkirii, 2013 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. samotniczka
samotniczki
D. samotniczki
samotniczek
C. samotniczce
samotniczkom
B. samotniczkę
samotniczki
N. samotniczką
samotniczkami
Ms. samotniczce
samotniczkach
W. samotniczko
samotniczki
-
Zob. samotny