-
1.a
taki, który ściśle przestrzega zasad jakiejś religii lub jakiegoś systemu światopoglądowego -
Używane również w funkcji rzeczownika, w znaczeniu 'człowiek prawowierny'.
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
doktryny i poglądy polityczne
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
wyznania: zasady i prawdy wiary -
- prawowierny chrześcijanin, katolik, muzułmanin, żyd; wyznawca
-
Jako prawowierny muzułmanin wymazuje z książek zdania kłamliwe lub zbędne, które czytelnikowi tylko mącą w głowie.
źródło: NKJP: Bronisław Świderski: Asystent śmierci. Powieść o karykaturach Mahometa, o miłości i nienawiści w Europie, 2007
Przypisywanie sobie stanu łaski, natchnienia Bożego, traktowanie głoszonych prawd jako prawd ewangelicznych jest li tylko świadectwem pychy i odstępstwa od postawy prawowiernego katolika.
źródło: NKJP: Krystyna Ratajska: Neomesjanistyczni spadkobiercy Mickiewicza, 1998
Po śmierci biskupa gwałtownie wybucha konflikt między heretykami a prawowiernymi.
źródło: NKJP: Andrzej Iwański: Głos Ojca Pio, 2010
Na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie studiowałam filologię rosyjską, wśród wykładowców również byli Rosjanie, prawowierni komuniści.
źródło: NKJP: Marina Mackałło: Temat otwarty?, Gazeta Wyborcza, 1992-08-22
[...] prawowiernych heglistów właściwie wtedy u nas nie było, można jednakowoż różnych pisarzy usytuować w szeregu w zależności od ich stopnia oddalenia bądź bliskości wobec doktryny „mistrza berlińskiego”.
źródło: NKJP: Ryszard Panasiuk: Filozofia. Historia i współczesność. Studia, odczyty, eseje, 2001
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. prawowierny
prawowierny
prawowierny
prawowierne
prawowierna
D. prawowiernego
prawowiernego
prawowiernego
prawowiernego
prawowiernej
C. prawowiernemu
prawowiernemu
prawowiernemu
prawowiernemu
prawowiernej
B. prawowiernego
prawowiernego
prawowierny
prawowierne
prawowierną
N. prawowiernym
prawowiernym
prawowiernym
prawowiernym
prawowierną
Ms. prawowiernym
prawowiernym
prawowiernym
prawowiernym
prawowiernej
W. prawowierny
prawowierny
prawowierny
prawowierne
prawowierna
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. prawowierni
prawowierni
prawowierne
prawowierne
D. prawowiernych
prawowiernych
prawowiernych
prawowiernych
C. prawowiernym
prawowiernym
prawowiernym
prawowiernym
B. prawowiernych
prawowiernych
prawowiernych
prawowierne
N. prawowiernymi
prawowiernymi
prawowiernymi
prawowiernymi
Ms. prawowiernych
prawowiernych
prawowiernych
prawowiernych
W. prawowierni
prawowierni
prawowierne
prawowierne
-
Wg Bańk. kalka niem. rechtgläubig, por. gr. orthódoxos ‘słusznie myślący, mający właściwy pogląd, prawowierny' < gr. orthós ‘prosty; prawy' i dóxa ‘pogląd, opinia’.