-
1.
nieduży ptak o długim mocnym dziobie, różnokolorowym upierzeniu i długim ogonie, żyjący w dziuplach drzew i żywiący się owadami, które wydłubuje dziobem i językiem spod kory drzew, a także roślinami i nasionami -
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
ptaki -
hiperonimy: ptak
-
- dzięcioły i kosy; sowy i dzięcioły
- dziupla; stuk; gatunek dzięcioła
- (dziupla) wykuta przez dzięcioła
- dzięcioł kuje (drzewo, pień), wykuwa (dziuplę); stuka
-
Dzięcioł doskonale potrafi rozpoznać drzewo, w którym żerują szkodniki. [...] Gdy już ptak wykuje otwór w drzewie, próbuje swoim językiem wyciągnąć larwę.
źródło: NKJP: Karolina Kulma: Co słychać w lesie, Lokalna, 2002-06-03
Rechot żab i stukanie dzięcioła to jedyne, co można usłyszeć, spacerując wśród drzew.
źródło: NKJP: (AGKA): Teraz Otomin, Dziennik Bałtycki, 2004-07-30
Dzięcioły robią dziuple tylko od strony zawietrznej. Wychowują małe w pierwszym roku po wykuciu dziupli, w następnym roku ich dziuple zajmują szpaki, a dzięcioły wykuwają sobie nowe mieszkanko.
źródło: NKJP: S. Szmatuła: Zimowe życie lasu, Czas Ostrzeszowski, 2006
Szeroki ogon służy dzięciołom jako podpórka podczas zawziętej pracy lub łażenia po drzewach, pomagają im w tym jeszcze nogi czepne z dużymi pazurami.
źródło: NKJP: Rozalia Ćwiertnia: Dzięcioł osiadły, Gazeta Krakowska, 2004-01-09
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. dzięcioł
dzięcioły
D. dzięcioła
dzięciołów
C. dzięciołowi
dzięciołom
B. dzięcioła
dzięcioły
N. dzięciołem
dzięciołami
Ms. dzięciole
dzięciołach
W. dzięciole
dzięcioły
-
psł. *dętelъ / *dęteľь