-
1.
polit. zarządzanie państwem przez organy władzy reprezentujące odmienne opcje polityczne -
- rzadziej koabitacja
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
władza państwowa -
Mamy klasyczny problem kohabitacji, wynaleziony przez Francuzów (prezydent z innego obozu politycznego niż rząd). Czy w tej kohabitacji konieczne jest mówienie „jednym głosem”, a nawet i milczenie jednym głosem?
źródło: NKJP: Marek Ostrowski: Do przyjaciół Moskali, Polityka, 2000-03-18
W wielu gminach i miastach zapewne konieczne będzie dopracowanie się zasad kohabitacji rad z wójtami, burmistrzami i prezydentami, którzy będą pochodzić z bezpośrednich wyborów powszechnych.
źródło: NKJP: Sprawozdanie z 8. posiedzenia Senatu RP w dniu 7 lutego 2002 r.,
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kohabitacja
kohabitacje
D. kohabitacji
kohabitacji
neut kohabitacyj
char C. kohabitacji
kohabitacjom
B. kohabitację
kohabitacje
N. kohabitacją
kohabitacjami
Ms. kohabitacji
kohabitacjach
W. kohabitacjo
kohabitacje
Inne uwagi
Zwykle lp
-
+ kohabitacja + KOGO + z KIM -
fr. cohabitation
z n.-łac. cohabitare 'współmieszkać'
łac. com- 'współ-' + łac. habitat 'mieszka (od habitare 'mieszkać')'