onomatopeja

Ludy greckie nazywały inne narody niemówiące po grecku „barbaros” – „barbarzyńcy”, być może od onomatopei „bar-bar”.

źródło: NKJP: Internet

W słowie „makabryczny” niektórzy historycy dostrzegli onomatopeję, usłyszeli „klekot zderzających się kości”, inni interpretowali je jako „taniec chudzielców” (mactorum chorea).

źródło: NKJP: Andrzej Szczeklik: Kore: o chorych, chorobach i poszukiwaniu duszy medycyny, 2007

Przydadzą się [...] wiersze z dużą liczbą onomatopei - „Lokomotywa” Tuwima (ze swoimi wszystkimi: „Buch! Ufff! Pufff!”) albo „Dziadzio Mrok” Ewy Szelburg-Zarembiny („Pada pada deszcz chlupu chlupu chlup! Idzie Dziadzio Mrok tupu tupu tup!”).

źródło: NKJP: Magdalena Strzałkowska: Uszatek wiecznie żywy, Polityka, 2001-06-16

[...] wstępna narracja to głównie lapidarne wyliczenie dźwiękowych „czynności” lokomotywy: „sapie, dyszy i dmucha”, wyrażonych - jak widać - za pomocą czasownikowych onomatopei synonimicznych, bo przecież parowóz dysząc „sapie”, sapiąc „dyszy”, a dysząc i sapiąc „dmucha”.

źródło: NKJP: Zbigniew Lisowski: Poznawanie poezji: interpretacje, 2008