narobić (ciast) - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

spowodować powstanie dużej liczby określonego rodzaju obiektów

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Praca

rodzaje pracy

	[...] mam za sobą sesję portretową z bardzo utalentowanym fotografem, który dla jakiejś agencji narobił mi portretów i teraz pozwala mi wybrać te, które chciałbym udostępnić prasie, jeśli będzie takie zapotrzebowanie. źródło: NKJP: Krzysztof Zanussi: Przyglądam się swojej twarzy, Polityka, 2000-05-20
	Znowuś narobiła ciast, kto to będzie wszystko jadł? źródło: NKJP: Sławomir Shuty: Cukier w normie z ekstrabonusem, 2005
	Z wełny, śmigając drutami, narobiła skarpet, które sprzedała przy pomocy służącej na targu w Murach Wielkich. źródło: NKJP: Krystyna Uniechowska-Dembińska: Był pałac, 2008
	Tak że widzisz, kochanie, znów ktoś narobił o mnie plotek. źródło: NKJP: Janusz Głowacki: Rose Café i inne opowieści, 1997
	Czasem przychodzą do mnie właściciele drobnych firm, którzy usiłując samodzielnie prowadzić księgi, narobili wiele błędów. źródło: NKJP: (q): Bałaganiarze nie mają szans, Dziennik Zachodni, 2002-04-10

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	narobiłem +(e)m narobił	narobiłam +(e)m narobiła	narobiłom +(e)m narobiło	narobiliśmy +(e)śmy narobili	narobiłyśmy +(e)śmy narobiły
2 os.	narobiłeś +(e)ś narobił	narobiłaś +(e)ś narobiła	narobiłoś +(e)ś narobiło	narobiliście +(e)ście narobili	narobiłyście +(e)ście narobiły
3 os.	narobił	narobiła	narobiło	narobili	narobiły

bezosobnik: narobiono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		naróbmy
2 os.	narób	naróbcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	narobiłbym bym narobił	narobiłabym bym narobiła	narobiłobym bym narobiło	narobilibyśmy byśmy narobili	narobiłybyśmy byśmy narobiły
2 os.	narobiłbyś byś narobił	narobiłabyś byś narobiła	narobiłobyś byś narobiło	narobilibyście byście narobili	narobiłybyście byście narobiły
3 os.	narobiłby by narobił	narobiłaby by narobiła	narobiłoby by narobiło	narobiliby by narobili	narobiłyby by narobiły

bezosobnik: narobiono by

bezokolicznik: narobić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: narobiwszy

gerundium: narobienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: narobiony

+

narobić

+

CZEGO

Zob. robić