kolator

Około 1470 r. w Smardzowicach istniał kościół drewniany pod wezwaniem św. Małgorzaty, jego kolatorem był król polski, a plebanem Jan z Koprzywnicy.

źródło: NKJP: (PS): Opisy księdza Wiśniewskiego, Dziennik Polski, 2006-01-21

Ksiądz zgadza się na to „dziwactwo” tylko dlatego, że ojciec, choć „heretyk”, jest kolatorem kościoła i nie należy narażać na szwank dobrych stosunków.

źródło: NKJP: Danuta Koral: Wydziedziczeni, 1997

Niegdyś, podczas procesji, straż pożarna organizowała wystrzały z moździerzy, których ilość była dostosowana do poszczególnych części mszy świętej. W późniejszym okresie wystrzałami witano przyjazd kolatora kościoła i właściciela dworu.

źródło: NKJP: Sabina Witkowska: Debiuty podczas rezurekcji, Gazeta Krakowska, 2003-04-22

Na początku XX wieku spłonął drugi już drewniany kościół w Sulerzyżu. Roman Kanigowski, kolejny dziedzic, jako kolator przystąpił do wznoszenia nowej świątyni, tym razem murowanej, z cegły o neogotyckim kształcie w stylu popularnego podówczas mazowieckiego gotyku.

źródło: NKJP: Sulerzyskim traktem, Tygodnik Ciechanowski, 2007-01-15

Cnotliwe panny benedyktynki przemyskie były beneficjentkami, spadkobierczyniami wielu zapisów, testamentowych kodycylów, nadań, dóbr wyposażających ich dom. Wiano zapewniali im liczni fundatorzy, dobrodzieje, kolatorzy, jałmużnicy ziemi przemyskiej, samborskiej, jasielskiej, krośnieńskiej [...].

źródło: NKJP: Zygmunt Haupt: Baskijski diabeł: opowiadania i reportaże, 2007