-
1.
chem. rozcieńczony roztwór żywicy w alkoholu tworzący, po nałożeniu na powierzchnię drewna, cienką warstwę nadającą połysk -
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Przemysł
materiały używane w przemyśle -
- warstwa politury
- nałożyć politurę
-
Lakiery spirytusowe natomiast – czyli spirytusowe roztwory żywic naturalnych lub syntetycznych – są wykorzystywane jako politury.
źródło: NKJP: Marek Twaróg: Politura w karcie, Dziennik Zachodni, 2002-07-22
Gruntowanie powierzchni polega na nacieraniu drewna tamponem nasączonym politurą o stężeniu 10-15 proc. Wykonujemy je ruchami kolistymi. W celu zatarcia porów i tym samym uzyskania gładkiej powierzchni, drewno posypujemy pumeksem, który wcieramy wraz z politurą. Powierzchnię gruntuje się kilkakrotnie ruchami wzdłużnymi i kolistymi, jednocześnie uzupełniając politurę w tamponie.
źródło: NKJP: Zenon Andrzejczak: Szkodnik w szafie, Wieczór Wybrzeża, 2011
Oczyszczoną powierzchnię woskujemy lub wcieramy olej na gorąco. Bardzo ważną rolę odgrywa bejcowanie i nakładanie politury. Aby mebel wyglądał efektownie kilkakrotnie trzeba go wypolerować.
źródło: NKJP: Aurelia Pawlak: Komoda jak nowa renowacja, Polska Głos Wielkopolski, 2006-12-12
Współczesna chemia umożliwia produkowanie wielu rodzajów lakierów. Są jednak meble i przedmioty z drewna, które nabierają blasku, gdy pokryjemy je politurą. Politurowanie polega na powlekaniu powierzchni spirytusowym roztworem naturalnej lub syntetycznej żywicy szelakowej. Zaraz na wstępie trzeba uprzedzić wszystkich, którzy zamierzają zastosować tę technikę, że wymaga ona dokładności, wprawy i jest bardzo pracochłonna.
źródło: NKJP: Jerzy Kastura: Meble na błysk, Gazeta Krakowska, 2004-02-12
Ojciec zwilżył szmatę paroma kroplami politury i tak wrzucił pod blachę. Zabuzowało! Politura zawiera jakiś olej, żywicę, spirytus palny; na tej piekielnej mieszance upiecze się każde paskudztwo i spłonie, a ciepło rozpalonych śmieci buchnie na twarze kojącym, przelotnym powiewem.
źródło: NKJP: Bogdan Wojdowski: Chleb rzucony umarłym, 1975
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. politura
politury
D. politury
politur
C. politurze
politurom
B. politurę
politury
N. politurą
politurami
Ms. politurze
politurach
W. polituro
politury
Inne uwagi
Zwykle lp
-
niem. Politur