-
3.
książk. coś, co służy ukryciu prawdziwego charakteru kogoś lub czegoś -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia -
Mamy w sobie emocjonalnego barbarzyńcę z niewielkim nalotem intelektualnej politury, który (nie wiedzieć dlaczego) ubzdurał sobie, że jest najważniejszą istotą na ziemi i jej ogólnym władcą.
źródło: NKJP: Internet
Spod politury uprzejmości wyłazi Koledze stary, kołowiedeński antymetafizyczny fundamentalizm.
źródło: NKJP: Internet
Wszakże pod tą chrześcijańską politurą kryją się liczne warstwy przedchrześcijańskie.
źródło: NKJP: Jerzy Prokopiuk: Matrix czyli Okultystyczny bróg (ale nie plewiony),2008
Owszem, zmodyfikowano trochę programy szkolne, wprowadzono do spisu lektur żydowskich twórców, a nauczyciele mają wolną rękę przy omówieniach i interpretacjach. Ale to tylko politura, oficjalna wymówka ministerialnych urzędników od kształtowania „dobrego wizerunku Polski” w świecie. Tak naprawdę - jeszcze jeden banał do zakucia i zapomnienia przez dziatwę, bo przecież my i tak wiemy swoje.
źródło: NKJP: Internet
Pokrywacie wasze działania politurą postępowości za komuny tak i teraz.
źródło: NKJP: Internet
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. politura
politury
D. politury
politur
C. politurze
politurom
B. politurę
politury
N. politurą
politurami
Ms. politurze
politurach
W. polituro
politury
Inne uwagi
Zwykle lp
-
+ politura + JAKA
+ politura + CZEGO -
niem. Politur